Μεγάλο πράγμα η οργάνωση.
Όσες καλές ιδέες να έχεις και όσα χρήματα και να σου αποφέρουν, αν δεν είσαι οργανωτικός και συγκεντρωμένος, και άφραγκος θα παραμένεις και περισσότερα τρεχάματα θα έχεις.
Το βλέπω από την τωρινή δουλειά. Δεν βλέπω να κάθομαι πολύ εδώ, μέχρι τέλος σεζόν και τέλος. Ενώ οι δουλειές πάνε καλά και τα ταμεία θα μπορούσαν να έχουν καλή κίνηση, ο εργοδότης μου δεν επικεντρώνεται σε έναν στόχο, παρά μόνο βάζει 4-5 στη σειρά παίρνοντας ρίσκα παντού και ανοίγοντας συνέχεια καινούριες τρύπες, χωρίς να έχει κλείσει μερικές από τις υπάρχουσες.
Αυτό έχει ως συνέπεια καθυστερήσεις και αναταραχή, σε όλα τα επίπεδα. Και στο επιχειρησιακό και στο οικονομικό και στο διαπροσωπικό. Δείχνω βέβαια ανοχή σε μεγάλο βαθμό, επειδή είναι ένας καλός άνθρωπος πάνω από όλα. Ήρεμος και ευγενικός που δεν προσβάλλει ούτε φωνάζει στους υπαλλήλους του, το οποίο για εμένα είναι βασικό. Έζησα επί 5 χρόνια μέσα στις υστερίες και τους πανικούς και μου φαίνεται ατμοσφαιρικός παράδεισος το τωρινό περιβάλλον (ακόμα και με τις όποιες αναταραχές έχουμε ενίοτε). Αλλά, η ανοχή, φίλοι μου, χρειάζεται και τροφοδοσία, η οποία έρχεται με το σταγονόμετρο. Επομένως, θα απολαύσω την ηρεμία που μου παρέχεται για μερικούς μήνες ακόμα και μετά ευελπιστώ πως θα αλλάξω πλεύση. Δεν ανησυχώ για το τι θα βρω, γιατί έχω ζήσει στα χειρότερα και είμαι εκπαιδευμένη. Αυτή τη σεζόν λοιπόν την εκλαμβάνω ως ένα ευχάριστο διάλειμμα....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου