Ξεσκαρτάρισμα

Περνάνε και τα χρόνια και γίνεται ξεσκαρτάρισμα. Οι πραγματικοί φίλοι λιγοστεύουν. Μα, δεν έχουμε πλέον ανάγκη να είμαστε ανάμεσα σε πολλά άτομα, διότι πάθαμε και μάθαμε: Ταιριάζουμε με κάποιους και όχι με όλους ή με πολλούς. 

Είχα γράψει για εκείνη τη φίλη που μας είχε πρήξει στις μούφες. Πριν καιρό είδα μια ανάρτηση της στο facebook και αναρωτήθηκα, με αυτήν γιατί είμαστε ακόμα σοσιαλμιντιακώς συνδεδεμένες; Αφού εδώ σχεδόν την έχω ξεχάσει (και την θυμήθηκα λόγω της ανάρτησης). Εκεί αναδύθηκε ο χαζός μου εαυτός και είπε, αστην μωρέ, γιατί να την σβήσεις, σάμπως σου έκανε κάτι (τώρα τελευταία); 
Πέρασε ξανά ο καιρός και φτάνουμε στο σήμερα.
Βλέπω -1 στον αριθμό των φίλων. Μη μου πείτε πως εσείς δεν προσέχετε τους δικούς σας (όσοι έχετε λογικό αριθμό και όχι πολλές εκατοντάδες ή χιλιάδες), ε; Πρώτη αστραπιαία σκέψη: Μα ποιο κουλό άτομο με διέγραψε; Δεν ανέβασα ποτέ και τίποτα προσβλητικό για οποιονδήποτε. Δεύτερη αστραπιαία σκέψη, που συμπλήρωσε την πρώτη: Η λέξη "κουλό" μου θύμισε αυτή τη φίλη (τέλος πάντων, γνωστή). Και ναιι, με έσβησε αυτή. 
Δεν μουτζώθηκα που δεν το έκανα πρώτα εγώ η ίδια. Σκασίλα μου. Αναρωτήθηκα όμως για το timing - το λέω. Ειδικά τώρα, που πλησιάζει ο γάμος ενός καλού μου φίλου, τον οποίο είχε γνωρίσει κι εκείνη -και τελευταία όπου τον έβρισκε, τον έπρηζε πως ήθελε να την καλέσει και την ίδια! 
Δεν είναι κουλά τώρα όλα αυτά;