Ακούς;

Έχω πει στο παρελθόν για το ότι ο προηγούμενος μου διευθυντής μας παρακολουθούσε με κοριούς στο γραφείο. Έχω αναφέρει, επίσης, τον παραλογισμό που επικρατεί σε αυτήν εδώ τη δουλειά, με τους συνεργάτες να πηγαινοέρχονται και να κάνουν τις μύριες υποθέσεις καθένας τους.  Τις προάλλες λοιπόν, ήρθε ο υπάλληλος ενός συνεργάτη για να φορτίσει κάποια συσκευούλα του, κάτι που μου φάνηκε παλιό και δεν θυμόμουν να τον είχα δει να το χρησιμοποιεί. Τέλος πάντων, την άφησε εδώ, δίπλα μου ακριβώς, για να φορτίζεται, και έφυγε.

Νομίζω από τότε τον ξαναείδα στα γρήγορα 2 φορές, και δεν αναζήτησε καθόλου αυτό το πράγμα. Παρατήρησα ότι την είχε τοποθετήσει προς το μέρος μου, στη μέση του γραφείου. Κατά πάσα πιθανότητα είναι στο μυαλό μου, αλλά επειδή την ιστορία την έχω ξαναζήσει.... και αφού έχουν περάσει σχεδόν 6 μέρες από την ημέρα εκείνη, σήμερα το πρωί την πήρα ήρεμα και ωραία και την έβαλα στην πιο πίσω αποθηκούλα που υπάρχει. Αν κάτι τρέχει, τότε αυτός αύριο-μεθαύριο θα έρθει να την αναζητήσει. Αν όχι, τότε κακώς μπήκαν ψύλλοι στα αυτιά μου, και οι θεωρίες συνωμοσίας δεν είναι σε μεγάλο ποσοστό δικαιολογημένες. Θα δείξει, θα δείξει. 

Σε δουλειά να βρισκόμαστε!