Κοέλιο, είσαι άκυρος - Update!

Ε, όχι.
Ξαποστέλνω τον Τατού. Έχει πάλι δύο μέρες τώρα που το παίζει βαρύς και επιβήτορας. Προχτές δεν ήταν στα κέφια του και κράτησα απόσταση. Χτες περνώντας από εκεί, πήγα να του πω ένα γεια, και το έπαιζε αδιάφορος και κουλ. Άλλο να μην έχεις τα κέφια σου επειδή έχεις προβλήματα και άλλο να μην είσαι ντόμπρος. Το οξύμωρο ξέρετε ποιο είναι; Όταν πλησίασα χτες, είδα ότι, έτσι όπως κρατούσε το κινητό, τον είχε πιάσει ελαφρύ τρέμουλο στα χέρια. Δηλαδή και νιώθεις αμήχανα όταν σε πλησιάζω αλλά και πας να το παίξεις ιστορία; Να σου θυμίσω ότι δεν είμαστε 15 ετών;
Δεν ξαναπηγαίνω να του πιάσω κουβέντα και ούτε του ξαναλέω, εννοείται, για έξοδο. 
(Ελπίζω να το τηρήσω)
Μετά έχω στο κεφάλι μου τον περίγυρο να λέει ότι σίγουρα η SparklingBlue έχει πολλές κατακτήσεις αλλά προφανώς είναι πολύ επιλεκτική και παράξενη και περιμένει έναν πλούσιο κοτερά για να δεσμευτεί. 
Και στην πραγματικότητα, ο ένας και μοναδικός άντρας που μου πρότεινε να πάμε για καφέ μέσα σε πολλά! χρόνια, είναι άφραγκος, αμόρφωτος, χωρίς εμφάνιση... που στο τέλος αποδεικνύεται και μεγάλος μλκας που με παίζει!!

Πού να πρωτογυρίσω για να φασκελώσω το σύμπαν;;;

**Update: Τι έλεγα στην προηγούμενη μου ανάρτηση; Για τις υποψίες που είχα για εκείνη τη συσκευούλα που είχε αφήσει ο υπάλληλος ενός συνεργάτη; Και ότι, αν όντως ήταν αυτό που ψυλλιαζόμουν και διαπίστωναν νέκρα στον ασύρματο, θα έρχονταν να το πάρουν πίσω;
Ε, αυτό έγινε.... Ήρθε νωρίτερα ο κύριος έξυπνος-πονηρός-χαζοφιόγκος και μου ζήτησε τη συσκευή που "τόσο χρειαζόταν" αλλά "είχε ξεχάσει" εδώ πάνω στο γραφείο, σε καίριο σημείο, για μέρες. Και μάλιστα με ακολούθησε για να δει πού την είχα βάλει. (Δεν μας ενδιαφέρει που είδε, αποθήκη είναι έτσι κι αλλιώς).
Βρε ουστ. Στην παλιά, ρε;