Το μπαρμανάκι 5

Πήγα απόψε στο μπαρ και ήταν και το μπαρμανάκι. Μπαίνω κυρία, περιποιημένη, αεράτη και χαμογελαστή, τον γράφω κανονικά και χαιρετώ ένα-δυο παιδιά παραπέρα. Καθόμαστε με την παρέα σε τραπέζι μακριά από το μπαρ και ξεκινάμε τον χαβαλέ μας. Δεν κοιτούσα προς τα εκεί αλλά τον έβλεπα με την άκρη του ματιού μου να στέκεται ακριβώς καρφωτός απέναντι. Ακόμα και όταν  πήγα στην τουαλέτα, η οποία βρίσκεται δίπλα στην μπάρα, δεν έριξα κανένα βλέμμα προς το μέρος του. 
Κάποια στιγμή, κι ενώ κόσμος πηγαινοερχόταν από μπροστά μας, σκύβει η φίλη μου και μου λέει πως το μπαρμανάκι με κοιτούσε καρφωτά, αψηφώντας τα άτομα που κινούνταν ενδιάμεσα. Της είπα το εξής: Μετά την επιδεικτική αδιαφορία που μου έδειξε, αυτή είναι η δική μου απάντηση. 

Λοιπόν, εκείνη την ημέρα, δεν το κρύβω πως με είχε στενοχωρήσει κάπως η συμπεριφορά του. Μα, να ακυρώσει την παρουσία μου στα καλά καθούμενα; Να αποφεύγει να βρίσκεται στο σημείο του μπαρ που καθόμασταν; Έτσι, από το πουθενά, χωρίς μία έστω σαθρή αφορμή; Ποια ήμουν, κάποια τρελή φαν που του έκανε τον βίο αβίωτο; Πήγαινα στο μαγαζί 1, άντε το πολύ 2 φορές την εβδομάδα, καθόμουν με την παρέα μου, πηγαινοερχόταν αυτός, πιάναμε μικρή κουβεντούλα, άντε και λίγο φλερτ, και περνούσε η ώρα. Ούτε προσωπικές ερωτήσεις του έκανα ούτε του την έπεσα ούτε σχολίασα κάτι αρνητικά για εκείνον ή το μαγαζί ή οποιονδήποτε άλλον γενικά. Σηκώθηκε μια μέρα και είπε, σε αυτήν βάζω Χ; Εντάξει, πάρε κι από εμένα το Ψ και τα λέμε.

Books & games

Θα ήθελα να είμαι σε μια ομάδα που παίζει παιχνίδια όπως στο Survivor. Να πέφτουμε στο νερό, να μπλεκόμαστε στα σχοινιά, να σερνόμαστε στην άμμο, να κυνηγάμε τον στόχο. Να ρέει η αδρεναλίνη, ρε παιδί μου. Άντε τρέχα τώρα να βρεις τέτοιους ανθρώπους εδώ. Ο ένας μην του πάρουν την γκόμενα, η άλλη μην ξεχαστεί και δεν τριφτεί σε αρσενικό που δει, η τρίτη το έχει ρίξει στη φιλοσοφία, και πάει λέγοντας. Έχουμε τα θέματα μας, δεν λέω, αλλά γιατί να μην κάνουμε κάτι ώστε να σπάσουμε τη ροή της καθημερινότητας; Γιατί να ξυπνάμε και να περιμένουμε τι θα μας φέρει η μέρα; Να φοβάται η μέρα τι θα της εμφανίσουμε εμείς. Χα. 

Μπαρμανάκι ίσως έχει την Παρασκευή ή το Σάββατο. Θα ενημερώσω ;)

Νάσια, πήρα το βιβλίο που μου πρότεινες και θα το διαβάσω μόλις τελειώσω αυτά που έχω ήδη και περιμένουν υπομονετικά στο κομοδίνο μου. Ανυπομονώ, πάντως...

Cheers!

Το μπαρμανάκι κι ένας άλλος

Εν συντομία:

-Προχτές πήγα στο μαγαζί. Είχα να πατήσω πόδι πάνω από 2 εβδομάδες (όχι εσκεμμένα, απλώς δεν έτυχε). Λοιπόν, ούτε να το φτύσω το μπαρμανάκι. Ακόμα χειρότερα, όταν αργότερα δεν άνοιγε ένα μπουκαλάκι και γύρισα προς το μπαρ (είχα καθίσει σε τραπεζάκι, με την πλάτη μάλιστα), βρισκόταν εκείνος εκεί, του το έδωσα.... και το ύφος του ήταν, ορίστε, βρήκες δικαιολογία να με πλησιάσεις. Δεν ήξερα καν ποιος βρισκόταν πίσω μου και η άλλη μου επιλογή ήταν ή να έσπαγα το μπουκάλι ή να το άφηνα κλειστό. Αφού λοιπόν είδα και το υφάκι αυτό, είπα, αααα, εσύ θα φας τρελή πόρτα σε λίγο.... Δεν ξαναγύρισα λοιπόν προς τα εκεί, ούτε όταν φεύγαμε. 

-Σήμερα είδα σε μια κοινωνική εκδήλωση έναν τύπο, εντυπωσιακό! Ψηλός, γυμνασμένος, μελαχρινός, περιποιημένος, γύρω στα 35. Έψαξα λίγο και βρήκα πως ασχολείται με τον αθλητισμό, είναι ελεύθερος, από επιφανή οικογένεια της περιοχής. Αναρωτήθηκα, λοιπόν, το εξής: Πώς είναι δυνατόν τέτοιος άντρας να είναι ελεύθερος σε αυτή την ηλικία; Επιπλέον, αναλογίστηκα το άλλο: Υπάρχουν τέτοιοι άντρες και στην επαρχία! (Κάνει πολλά ταξίδια, βέβαια, αλλά η βάση του είναι εδώ). Από τη μία ενθουσιάστηκα, από την άλλη προβληματίστηκα. Τι κουσούρι έχει, άραγε;
Διότι τέτοιος τύπος και μόνος.... όχι, όχι, δεν γίνεται. Σε επαρχία κιόλας; No way, my friends, no way. Τι τρέχει, λοιπόν;

Όνειρα και όνειρα

Κάτι παίζει με αυτό το παιδάκι, δεν εξηγείται διαφορετικά. Δύο συνεχόμενες νύχτες έχω όνειρα για αυτόν. Όχι για το μπαρμανάκι, για τον άλλον. 
Στα καλά καθούμενα, τις τελευταίες βραδιές κατακλύζομαι από πολύ έντονα συναισθήματα και κυρίως δυσάρεστα. Προχτές ονειρεύτηκα ότι ήμουν με την αδελφή του και τον άντρα της σε κάποιο σπίτι (δεν γνωριζόμαστε προσωπικά, μόνο από φωτογραφίες και social media) και ότι μιλούσαν άσχημα για αυτόν. Εκνευρίστηκα και τον υπερασπιζόμουν, λέει. 
Επίσης, τον είδα να μπαίνει σε ένα κτήριο δίπλα από αυτό που βρισκόμουν εγώ, κρατώντας στο χέρι ένα κοριτσάκι. Ξύπνησα με μία μικρή δυσφορία, επειδή λέει δεν είχαμε συναντηθεί. 
Χτες, ονειρεύτηκα πως καθόμασταν στα πίσω καθίσματα ενός αυτοκινήτου κι εκείνος δεν ήθελε καν να με κοιτάξει, αδιαφορούσε. Αργότερα, προσπαθούσα να τον πάρω τηλέφωνο αλλά δεν μπορούσα, γιατί τη μία δεν έβρισκα το κινητό μου και την άλλη χανόταν το μενού με τις κλήσεις. Σήμερα το πρωί σηκώθηκα σχεδόν σκασμένη και σκέφτηκα ότι ναι, μπορώ να του τηλεφωνήσω, να δω τι κάνει. Λειτούργησε ωστόσο ο εγκέφαλος μου και με επανέφερε στην πραγματικότητα. Στο όνειρο, επίσης, τα είχε φτιάξει με μία γνωστή μου, παντρεμένη, και συζητούσαμε με την αδελφή μου πώς εκείνη έκανε τέτοιο πράγμα, και γιατί εκείνος τα έφτιαξε με παντρεμένη. (Δεν γνωρίζονται μεταξύ τους). Την κοπέλα την λένε Δέσποινα. 

Νομίζω πως είναι κατάλοιπα συναισθημάτων, κι επειδή συνειδητά τα καταπιέζω, βρίσκουν διέξοδο εκεί. Τέλος πάντων, ελπίζω να είναι καλά ο άνθρωπος. Το ίδιο μου έχει ξανασυμβεί πέρσι, αν θυμάμαι καλά, και τότε όντως τον είχα πάρει τηλέφωνο και -προς έκπληξή μου- με άκουγε με προσοχή. Ποτέ δεν με χλεύασε, ούτε το είπε κάπου (τουλάχιστον δεν έφτασε στα αυτιά μου) και ούτε το ξαναείπαμε. 

Αυτά.