Χάζευα στο youtube διάφορα βίντεο, απο αλλού ξεκίνησα και αλλού κατέληξα -έτσι γίνεται πάντα με τα λινκς... κι αμα δεν έχεις και πολλή πειθαρχία πάνω σου... άστα να πάνε!- και ...ζήλεψα. Κατέληξα να βλέπω βιντεάκια απο Αμερικανίδες και Αγγλίδες για το τι έχουν μέσα στην τσάντα τους. Δύο ήταν τα πράγματα που παρατήρησα, οτι όλες είχαν τα γυαλιά ηλίου τους ριγμένα μέσα χωρίς τις θήκες τους ή έστω ένα απλό προστατευτικό, και οτι όλες είχαν κι ένα τσαντάκι με είδη μακιγιάζ. Για το δεύτερο, ή εγώ είμαι εκτός τόπου και χρόνου, ή με τα συγκεκριμένα βίντεο ασχολούνται συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού. Δεν υπάρχει περίπτωση να κουβαλάω και τσαντάκι μακιγιάζ, όσο λιγότερο βάρος έχω στην τσάντα μου, τόσο το καλύτερο. Όσο για τα γυαλιά ηλίου, ρίγησα και μόνο με την ιδέα οτι οι φακοί τους βρίσκονται απροστάτευτοι μαζί με κλειδιά, διότι η επαφή τους μάλλον... δεν έχει καλά αποτελέσματα...
Τέλος πάντων, μιλάει το άτομο που κυκλοφορούσε για ενάμιση χρόνο με την ψηφιακή του μηχανή χωρίς να της έχει θήκη... (την έχω την αυτογνωσία, ευτυχώς).
Ζήλεψα λοιπόν διότι ήθελα κι εγώ να κάνω ένα βίντεο και να δείχνω τι έχω μέσα στην τσάντα μου. Αλλά κόλλησα σε δύο "μικροθεματάκια". Το πρώτο, οτι δεν υπάρχει περίπτωση να ανεβάσω το πρόσωπό μου στο ίντερνετ διότι θα βγω ένα μάτσο χάλια, και δεύτερον, η τσάντα που έχω είναι προ αμνημονεύτων χρόνων, χωρίς κανένα ενδιαφέρον, κι ενώ ήδη έχω βρει την επόμενη μου, τα καταστήματα εδώ στην Αθήνα αρνούνται να την φέρουν. Αλλά κι εγώ έχω την υπομονή γαϊδάρου (δεν πιστεύω να το σχολίασε κανείς αυτό, ε;...) και θα περιμένω μέχρι να την βρω! Γι'αυτό λοιπόν, η ιδέα του βαρυσήμαντου βίντεο "Τι έχω στην τσάντα μου", δεν θα ευδοκιμήσει, τουλάχιστον άμεσα. (Ναι, σημασία έχει τι έχεις μέσα, αλλά να μη δείξεις και το περιτύλιγμα;)
Απο χθες ωστόσο μου έχει μπει στο νου μια ιδέα, την οποία βρίσκω πολύ ελκυστική... Μου έστειλαν email απο τη σχολή, οτι εγκαινιάζεται κανούρια κατεύθυνση στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα, το οποίο μάλιστα είναι ακριβώς στο θέμα της διπλωματικής μου. Το δίλημμα είναι, να κάνω αίτηση ή να μην κάνω; Διότι αυτό θα είναι το ...δεύτερο MSc, κι αν κρίνουμε απο την προκοπή που είδα απο το πρώτο, φοβάμαι οτι και το δεύτερο για την ψυχή μου θα το κάνω. Αφήστε που η παρουσία στα μαθήματα είναι υποχρεωτική... Αλλά... μου έχει λείψει ο χώρος του πανεπιστημίου τόσο πολύ... Η έρευνα, το διάβασμα (θεμάτων που με ενδιαφέρουν εννοείται! αυτό είναι το καλό της ειδίκευσης, οτι πλέον ξεκινάς να διαβάζεις περισσότερο εκείνα που σε ενδιαφέρουν και λιγότερο εκείνα που πρέπει), τα θέματα εργασιών, όλα αυτά. Και τώρα δεν ξέρω τι να κάνω. Να την κάνω την αίτηση ή να ποιήσω την πάπια; Μία παλιά μου συμφοιτήτρια μου είπε να την κάνω να βρίσκεται (λολ, καλό το σκεπτικό της), και αν μπω, καλορίζικη (λολ και πάλι). Έχω προθεσμία μέχρι το τέλος Μαρτίου. Ουφ.
Το τρίτο είναι οτι έκανα αίτηση για αύξηση της ταχύτητας του ίντερνετ, απο 1Mbit σε 4. Ε μα, συγγνώμη, αλλά με 1 ήμουν σαν ... μεσαίωνας! Αν δεν έλειπα στο Λονδίνο τόσο καιρό, θα την είχα ήδη αναβαθμίσει τη γραμμή, δεν είναι δυνατόν να κάθομαι να περιμένω για να κατέβει μία παρουσίαση ή ένα μικρό βίντεο!
Αυτά... Εις το επανεγράφειν!
