Αυτά ακριβώς έλεγε το ύφος του, το οποίο προσπέρασα και επέστρεψα στη δουλειά μου. Κάθισε 2-3 λεπτά στο γραφείο, σε καρέκλα ακριβώς απέναντι μου, φροντίζοντας όμως να κρύβεται πίσω από ένα πλαϊνό υπερυψωμένο γκισέ. Έχει πει και διάφορες ανοησίες στο αφεντικό μου, για τα ανοίγματα που έχει κάνει και δεν μπορεί να καλύψει, ασκώντας του έτσι ψυχολογική βία. Είναι από τους ανθρώπους-γλίτσες, που έτσι και μπλέξεις μαζί τους, θα ξεμπλέξεις δύσκολα, ύστερα από πάρα πολλές φασαρίες και βαρείς ψυχολογικούς εκβιασμούς.
Το άλλο μου παράπονο είναι για το αφεντικό μου.
Το παραδέχεται και ο ίδιος ότι έχει θέμα με τη διαχείριση (σε όλους τους τομείς). Ωραία.
Άρχισα να μαθαίνω, όμως, ότι κάποιες φορές, όταν δεν θα πραγματοποιήσει κάτι για δικούς του λόγους ή αν το ξεχάσει, λέει σε όποιον αφορά αυτό και του ζητάει εξηγήσεις, ότι "ξέχασε να μου το πει η SparklingBlue" !!!
Πρέπει να πω ότι το αφεντικό μου είναι κουτοπόνηρο. Νομίζει ο άνθρωπος ότι είναι εξυπνότερος από άλλους και την πατάει σε διάφορα επίπεδα. Παράδειγμα, δεν του έχει κόψει ότι έχω καθημερινή επικοινωνία με τους συνεργάτες και τους υπαλλήλους τους, επομένως με κάποιους από αυτούς λογικό και αναμενόμενο να έχουμε αναπτύξει φιλικές σχέσεις, κι έτσι να μαθαίνω από πρώτο χέρι κάποια από αυτά που λέγονται. Συγκεκριμένα, τις προάλλες, μου λέει ένας υπάλληλος "τι μας έκανες χτες και σε ψάχναμε και δεν σε βρίσκαμε". Παραξενεύτηκα εγώ, ρώτησα τι εννοούσε, και μου είπε το παλικάρι για ένα ραντεβού που είχε κανονιστεί στο γραφείο μας, αλλά κι εγώ και το αφεντικό μου ήμασταν άφαντοι. Τι είχε συμβεί; Το ραντεβού το γνώριζα γιατί μου το είχε πει ο ίδιος ο υπάλληλος, εγώ με τη σειρά μου ενημέρωσα το αφεντικό μου, η ώρα του ραντεβού ήταν βράδυ, που δεν δούλευα εγώ, το αφεντικό μου ή το ξέχασε και το αγνόησε για τους δικούς του λόγους, και όταν τον ρώτησαν γιατί δεν ήρθε, το έριξε πάνω μου. Ότι δεν τον είχα ενημερώσει και δεν γνώριζε κάτι.
Ευγενικά και χωρίς να θέλω να φέρω σε δύσκολη θέση ούτε το αφεντικό μου, αλλά θέλοντας να διώξω το φταίξιμο από πάνω μου, του είπα πως ναι, είχα ενημερώσει, αλλά πρόκειται για έναν άνθρωπο με 300 πράγματα στο κεφάλι του και προφανώς το ξέχασε.
Όχι, δεν πρόκειται να πάρω πάνω μου καμία ευθύνη που δεν μου αναλογεί.
Δεν λέω ότι δεν κάνω λάθη ή δεν παραλείπω πράγματα, είναι όμως ελάχιστα και μικρότερης σημασίας. Κι αν τα κάνω, θα αναλάβω την ευθύνη μου.
Ένα άλλο παράδειγμα, ένα από τα πολλά, από τα οποία έχω καταλάβει ότι τη δικαιολογία "δεν μου το είπε η SparklingBlue" τη λέει συχνά και σε όλους:
Είχε προγραμματισμένο ένα ραντεβού για χτες το μεσημέρι, το οποίο είχα δει από προχτές και είχα ετοιμάσει και τα ανάλογα χαρτιά. Του το λέω προχτές, λέει εντάξει. Επειδή όμως πλέον ξέρω, του έστειλα και μήνυμα χτες, 1μιση ώρα πριν του ραντεβού, για να του το υπενθυμίσω. Μου εμφανίζεται πολύ αργότερα, μαζί με συνεργάτη του. Καταλαβαίνω ότι είχε δουλειές με τον συνεργάτη και πήγαν σε διάφορα μέρη. Μου πετάει όμως στο ξεκάρφωτο "είχαμε κι αυτό το ραντεβού ε; το μεσημέρι... με πήρε τηλέφωνο ο άνθρωπος και με έψαχνε". Του απάντησα ευγενικά και ήρεμα πως του το είχα πει μία μέρα πριν. "Δεν το θυμόμουν", απάντησε. Κι επειδή κατάλαβα ότι εκείνη τη στιγμή έκανε σόου μπροστά στον συνεργάτη, και καλά για να του δείξει ότι η SparklingBlue δεν τον ενημερώνει (τη σωστή στιγμή), άρα δεν φταίει αυτός για ο,τι δεν γίνεται, του είπα "ΕΠΙΣΗΣ ΣΑΣ ΕΣΤΕΙΛΑ ΚΑΙ ΜΗΝΥΜΑ ΜΙΑΜΙΣΗ ΩΡΑ ΠΡΙΝ ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΓΙΑ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ". Φυσικά δεν ήθελε να ακουστεί αυτό και έκανε πως δεν το άκουσε, φαντάζομαι ελπίζοντας πως έτσι δεν θα το αντιλαμβανόταν και ο συνεργάτης. Σας τις στρουθοκαμήλους.
Ως κουτοπόνηρος που είναι, δεν καταλαβαίνει τα εξής: Άντε και μου ρίχνει μία, δύο, δέκα φταιξίματα. Ο άλλος δεν θα πει, γιατί την έχεις ρε φίλε αφού είναι άχρηστη; Πολλές φορές, επειδή γίνονται σκηνικά και μπροστά μου, με πιάνει αργότερα ο ίδιος και μου λέει πως είναι πολύ ευχαριστημένος με μένα και οποιοδήποτε πρόβλημα έχω, να του το λέω. Άρα, δεν θέλει να φύγω. Πώς δικαιολογείται στους άλλους, λοιπόν; Ότι κάνει κοινωνικό έργο πληρώνοντας με ενώ δεν κάνω τη δουλειά μου; Γιατί, ΜΗΚΥΟ είναι; Ιδιωτική επιχείρηση έχει, που ζει από το κέρδος. Γι'αυτό σας λέω, κουτοπόνηρος.
Τέλος πάντων. Ο,τι και να γίνεται, δεν θα φτάσει ποτέ στο επίπεδο της προηγούμενης κατάστασης. Εξακολουθώ να τους φασκελώνω όταν περνάω απέξω. Αυτά εδώ είναι απλές καθημερινές ασχολίες, να μη βαριόμαστε.
