Τώρα θα μπω. Σε λίγο θα ανοίξω τη σελίδα να δω πού έμεινα και και συνεχίσω από εκεί (ως προς το περιεχόμενο της προηγούμενης ανάρτησης). Ακόμα είμαστε στα μέσα Μαρτίου, έχω μέρες για να ανεβάσω μέσα στον μήνα. Πώς θα γράψω σε σειρά αυτά που θέλω; Μισό να τελειώσω αυτό που βλέπω/ κάνω και ξεκινάω.
Όλα αυτά περνούσαν από το μυαλό μου εδώ και δύο μήνες σχεδόν, και παραλίγο να πιάσουμε ανήμερα το Πάσχα για να το κάνω πράξη. Έλεος πια, να πεις ότι δεν έχεις και τι να γράψεις;
Λοιπόν, το κυριότερο για μένα θέμα είναι ο οριστικός εκμηδενισμός ενδιαφέροντος που είχα για τον Αδιάφορο. Είναι αλήθεια. Τα κατάφερα, αλλά τα κατάφερα αφού συνειδητοποίησα πως κατάφερα για ν-ιοστή φορά να ξεθάψω και να κολλήσω με κάποιον που κρύβει τον σεξουαλικό προσανατολισμό του. Το πρόβλημα είναι και με εμένα. Που από τη δεύτερη κιόλας φορά που τον είδα, μου μπήκαν οι υποψίες, αλλά τις αψηφούσα. Αλλά. Ενώ μέχρι πρόσφατα έλεγα πως εγώ έφταιγα που ασχολιόμουν μαζί του τόσα χρόνια, χωρίς να μου έχει δώσει λαβή εκείνος για να κολλήσω μαζί του, τελικά φταίει κι εκείνος, διότι ναι, έδινε τη λαβή.Απλώς δεν την άφηνε να βγει πολύ και όταν γινόταν, οπισθοχωρούσε.
Μερικές φορές στο τηλέφωνο ξεχνιόταν και του έβγαινε τραγουδιστή, ψιλή φωνή με νάζι. Το βλέμμα του παρέμενε "νεκρό" όταν περνούσαν από μπροστά του πανέμορφες κοπέλες. Κρυψίνους - φοβερά κρυψίνους. Δύο τουλάχιστον κινητά, τα οποία άλλαζε πολύ συχνά. Πολλές προσπάθειες να δείξει ενδιαφέρον για μία κοπέλα αλλά το ενδιαφέρον του ξεφούσκωνε πολύ γρήγορα. Ψυχολογικά προβλήματα που επεκτείνονταν σε ψυχοσωματικά. Αφορισμοί του τύπου, όλες οι γυναίκες είναι σκάρτες, δεν θέλω να έχω καμία σχέση μαζί τους. "Όταν είμαστε 45 ετών και δεν έχουμε παντρευτεί, τότε να παντρευτούμε μεταξύ μας" - αυτό μου το είχε πει και ένας συμφοιτητής μου, ο οποίος, μαντέψτε, ήταν ομοφυλόφιλος και μάλιστα επίσης κρυφός τότε. (Γιατί να περιμένεις να πας χ ετών για να είσαι με κάποιον; Τι περιμένεις μέχρι τότε; Να έρθει κάποιος καλύτερος; Είναι λογική αυτή;). Εμφανές ενδιαφέρον και κόλλημα σε αγόρια της παρέας, ακόμα και όταν εκείνα τον έφτυναν και δεν ήθελαν να έχουν πολλά-πολλά μαζί του (τηλέφωνα, επισκέψεις στους χώρους εργασίας τους με αφορμές), δείχνοντας την αδυναμία του σε εκείνα. Πλησίαζε εμένα όταν ήθελε να κρατηθεί κοντά στην "παρέα" και να μάθει νέα τους. Μία φορά, θυμάμαι χαρακτηριστικά, που βρεθήκαμε κατά τύχη και με πήρε γύρα σε γνωστούς του, χωρίς να με συστήσει, ίσα-ίσα για να δουν ότι υπάρχει κοπέλα. Μία φορά στο τηλέφωνο, επίσης, θυμάμαι είχε αρχίσει να φωνάζει και να λέει ασυναρτησίες (ότι τον σκάω; ότι τον έκανα έξαλλο εγώ η γυναίκα; τέτοιου περιεχομένου) στα καλά καθούμενα, δίνοντας σόου για όποιον άκουγε (ήταν σπίτι του) ότι "μία κοπέλα τον έκανε να βγει από τα ρούχα του" (μιλάμε είχα μείνει άφωνη από την ξαφνική έκρηξη του και από τα άκυρα που έλεγε, είχα μεν καταλάβει ότι μοίραζε εντυπώσεις, όχι όμως για ποιον ακριβώς λόγο). Δεν είχε ποτέ κοπέλα (το αναφέρω ως συνδυαστικό στοιχείο και όχι ως μεμονωμένο αποδεικτικό).
Αφού λοιπόν, πραγματικά και με ειλικρίνεια προς τον εαυτό μου, κατάλαβα/ κατέληξα τι τρέχει, ξενέρωσα. Όλα τα ανεξήγητα που έκανε αυτά τα χρόνια, με αυτόν τον παρανομαστή, εξηγούνται στην πληρότητα τους.
Είναι πολύ δύσκολο, ακόμα και τώρα που θέλουμε να θεωρούμαστε πολιτισμένη και εκσυγχρονισμένη χώρα, να φανερώσει κάποιος την ομοφυλοφιλία του. Θα χάσει μέρος από τους συγγενείς, από τους φίλους, και θα αυξηθούν οι ψίθυροι και οι χυδαιότητες πίσω από την πλάτη του. Αλλά. Κάθεσαι στα αβγά σου, δεν παίζεις και δεν δίνεις καμία, ΚΑΜΙΑ, ψευδή ελπίδα, ούτε τόση δα, σε κοπέλα, και σε ΚΑΜΙΑ, πάλι, περίπτωση δεν μιλάς άσχημα για κάποια κοπέλα στην οποία έχεις δώσει ελπίδες-μικρές έστω, στους φίλους της, υπονοώντας ή αποκαλώντας την ευθέως "ενοχλητική" και "κολλητσίδα". Αντιθέτως, ΣΕΒΕΣΑΙ. Διότι είσαι άνθρωπος και συγχρωτίζεσαι με ανθρώπους.
Τώρα πια περνάνε μέρες χωρίς να τον σκεφτώ και ούτε με ενδιαφέρει να πάρω πρωτοβουλία επικοινωνίας. Διότι ξέρω ότι κάποια στιγμή, ή τώρα ή αργότερα, θα χρησιμοποιήσει αυτή την πρωτοβουλία σε ένα από τα παιχνίδια του (το παιχνίδι του "ρίχνω στάχτη"). Αφήστε με στην ησυχία μου.
Ξέρετε πόσες κοπέλες έχω δει να ρίχνουν αυτή την κλεφτή, ελπιδοφόρα ματιά προς τα σημεία που συχνάζει; Έχει παίξει με πολλές. Οι δυνατές, δεν έμειναν. Τα χάπατα (καλή ώρα), έμειναν και ρίζωσαν.
Άντε γεια.
Όλα αυτά περνούσαν από το μυαλό μου εδώ και δύο μήνες σχεδόν, και παραλίγο να πιάσουμε ανήμερα το Πάσχα για να το κάνω πράξη. Έλεος πια, να πεις ότι δεν έχεις και τι να γράψεις;
Λοιπόν, το κυριότερο για μένα θέμα είναι ο οριστικός εκμηδενισμός ενδιαφέροντος που είχα για τον Αδιάφορο. Είναι αλήθεια. Τα κατάφερα, αλλά τα κατάφερα αφού συνειδητοποίησα πως κατάφερα για ν-ιοστή φορά να ξεθάψω και να κολλήσω με κάποιον που κρύβει τον σεξουαλικό προσανατολισμό του. Το πρόβλημα είναι και με εμένα. Που από τη δεύτερη κιόλας φορά που τον είδα, μου μπήκαν οι υποψίες, αλλά τις αψηφούσα. Αλλά. Ενώ μέχρι πρόσφατα έλεγα πως εγώ έφταιγα που ασχολιόμουν μαζί του τόσα χρόνια, χωρίς να μου έχει δώσει λαβή εκείνος για να κολλήσω μαζί του, τελικά φταίει κι εκείνος, διότι ναι, έδινε τη λαβή.Απλώς δεν την άφηνε να βγει πολύ και όταν γινόταν, οπισθοχωρούσε.
Μερικές φορές στο τηλέφωνο ξεχνιόταν και του έβγαινε τραγουδιστή, ψιλή φωνή με νάζι. Το βλέμμα του παρέμενε "νεκρό" όταν περνούσαν από μπροστά του πανέμορφες κοπέλες. Κρυψίνους - φοβερά κρυψίνους. Δύο τουλάχιστον κινητά, τα οποία άλλαζε πολύ συχνά. Πολλές προσπάθειες να δείξει ενδιαφέρον για μία κοπέλα αλλά το ενδιαφέρον του ξεφούσκωνε πολύ γρήγορα. Ψυχολογικά προβλήματα που επεκτείνονταν σε ψυχοσωματικά. Αφορισμοί του τύπου, όλες οι γυναίκες είναι σκάρτες, δεν θέλω να έχω καμία σχέση μαζί τους. "Όταν είμαστε 45 ετών και δεν έχουμε παντρευτεί, τότε να παντρευτούμε μεταξύ μας" - αυτό μου το είχε πει και ένας συμφοιτητής μου, ο οποίος, μαντέψτε, ήταν ομοφυλόφιλος και μάλιστα επίσης κρυφός τότε. (Γιατί να περιμένεις να πας χ ετών για να είσαι με κάποιον; Τι περιμένεις μέχρι τότε; Να έρθει κάποιος καλύτερος; Είναι λογική αυτή;). Εμφανές ενδιαφέρον και κόλλημα σε αγόρια της παρέας, ακόμα και όταν εκείνα τον έφτυναν και δεν ήθελαν να έχουν πολλά-πολλά μαζί του (τηλέφωνα, επισκέψεις στους χώρους εργασίας τους με αφορμές), δείχνοντας την αδυναμία του σε εκείνα. Πλησίαζε εμένα όταν ήθελε να κρατηθεί κοντά στην "παρέα" και να μάθει νέα τους. Μία φορά, θυμάμαι χαρακτηριστικά, που βρεθήκαμε κατά τύχη και με πήρε γύρα σε γνωστούς του, χωρίς να με συστήσει, ίσα-ίσα για να δουν ότι υπάρχει κοπέλα. Μία φορά στο τηλέφωνο, επίσης, θυμάμαι είχε αρχίσει να φωνάζει και να λέει ασυναρτησίες (ότι τον σκάω; ότι τον έκανα έξαλλο εγώ η γυναίκα; τέτοιου περιεχομένου) στα καλά καθούμενα, δίνοντας σόου για όποιον άκουγε (ήταν σπίτι του) ότι "μία κοπέλα τον έκανε να βγει από τα ρούχα του" (μιλάμε είχα μείνει άφωνη από την ξαφνική έκρηξη του και από τα άκυρα που έλεγε, είχα μεν καταλάβει ότι μοίραζε εντυπώσεις, όχι όμως για ποιον ακριβώς λόγο). Δεν είχε ποτέ κοπέλα (το αναφέρω ως συνδυαστικό στοιχείο και όχι ως μεμονωμένο αποδεικτικό).
Αφού λοιπόν, πραγματικά και με ειλικρίνεια προς τον εαυτό μου, κατάλαβα/ κατέληξα τι τρέχει, ξενέρωσα. Όλα τα ανεξήγητα που έκανε αυτά τα χρόνια, με αυτόν τον παρανομαστή, εξηγούνται στην πληρότητα τους.
Είναι πολύ δύσκολο, ακόμα και τώρα που θέλουμε να θεωρούμαστε πολιτισμένη και εκσυγχρονισμένη χώρα, να φανερώσει κάποιος την ομοφυλοφιλία του. Θα χάσει μέρος από τους συγγενείς, από τους φίλους, και θα αυξηθούν οι ψίθυροι και οι χυδαιότητες πίσω από την πλάτη του. Αλλά. Κάθεσαι στα αβγά σου, δεν παίζεις και δεν δίνεις καμία, ΚΑΜΙΑ, ψευδή ελπίδα, ούτε τόση δα, σε κοπέλα, και σε ΚΑΜΙΑ, πάλι, περίπτωση δεν μιλάς άσχημα για κάποια κοπέλα στην οποία έχεις δώσει ελπίδες-μικρές έστω, στους φίλους της, υπονοώντας ή αποκαλώντας την ευθέως "ενοχλητική" και "κολλητσίδα". Αντιθέτως, ΣΕΒΕΣΑΙ. Διότι είσαι άνθρωπος και συγχρωτίζεσαι με ανθρώπους.
Τώρα πια περνάνε μέρες χωρίς να τον σκεφτώ και ούτε με ενδιαφέρει να πάρω πρωτοβουλία επικοινωνίας. Διότι ξέρω ότι κάποια στιγμή, ή τώρα ή αργότερα, θα χρησιμοποιήσει αυτή την πρωτοβουλία σε ένα από τα παιχνίδια του (το παιχνίδι του "ρίχνω στάχτη"). Αφήστε με στην ησυχία μου.
Ξέρετε πόσες κοπέλες έχω δει να ρίχνουν αυτή την κλεφτή, ελπιδοφόρα ματιά προς τα σημεία που συχνάζει; Έχει παίξει με πολλές. Οι δυνατές, δεν έμειναν. Τα χάπατα (καλή ώρα), έμειναν και ρίζωσαν.
Άντε γεια.
