Απορία: Είναι άραγε κρίμα που ο κοινός φίλος έχει εξαφανιστεί ή απλώς η συμπεριφορά του είναι δείγμα ανθρώπου με τον οποίο τελικά δεν θα ήθελα να κάνω και τόση πολλή παρέα;
Μετά από χρόνια στενής φιλίας και συνεχούς επικοινωνίας, η σιωπή από μέρους εκείνης της πλευράς έχει ξενίσει όλους όσοι μας γνωρίζουν. Δεν ξέρω τι λένε σε εκείνον, αλλά σε εμένα, το δικό μου περιβάλλον, εκφράζει έκπληξη και απογοήτευση. Εγώ πάλι... κουνάω το κεφάλι μου ειρωνικά όποτε το σκέφτομαι. Φοβηθήκαμε μήπως ο διακαής δει ξαφνικά την κοπέλα του με άλλο μάτι και χαθεί το κελεπούρι;... Κι εγώ γιατί φταίω; Επειδή κάνω περισσότερη παρέα με το παιδί αυτό; Ναι, και;
Τι σημαίνει, ότι μεταφέρω την αύρα του και εξακολουθεί να "υπνωτίζει" κοπέλες, ακόμα και δι'αντιπροσώπου;
Κόμπλεξ όλοι μας έχουμε, παράλογα άγχη επίσης, αλλά τα παλεύουμε και τα εκλογικεύουμε όσο μπορούμε, έτσι δεν είναι;
Άλλη μία κοπέλα έπεσε εδώ και μερικές μέρες θύμα της γοητείας του προαναφερόμενου. Και μου συμπεριφέρεται με μία παράξενη πονηριά. Μου κρύβει πράγματα, που δεν χρειάζονται κρύψιμο, νομίζοντας ότι δεν θα τα μάθω. Εντάξει, δεν μου αρέσει (και σε ποιον αρέσει) να νομίζουν ότι με κοροϊδεύουν, αλλά τι θα κάνω, θα την εξαφανίσω από τη ζωή μου; Θα συνέλθει κι αυτή, πού θα πάει. (Σαρώνει ο διακαής, το ξέρω. Ποιος τη χάρη του). Και ξέρετε, δεν φταίει εκείνος για το πώς συμπεριφέρονται οι άλλοι. Ίσα-ίσα που μέσα από τέτοιες, ας πούμε ειδικές, περιστάσεις, βλέπεις τι άνθρωπος είναι ο δίπλα σου. Για παράδειγμα, την κοπέλα που ανέφερα, από την αρχή της γνωριμίας μας την είχα κόψει για πονηρή και συμφεροντολόγα και τώρα τα επιβεβαίωσε. Δεν λέω ότι είμαι η αλάθητη, αλλά το παλεύω και όπως προανέφερα, προσπαθώ να το εκλογικεύω και δεν αφήνω να με κυριεύσει εύκολα μία σκέψη.
(Το πολύ-πολύ, όταν βλέπω ότι δεν το πάω καλά, ξεκινάω τα κατεβατά στο μπλογκάκι μου και ηρεμώ!)
Μετά από χρόνια στενής φιλίας και συνεχούς επικοινωνίας, η σιωπή από μέρους εκείνης της πλευράς έχει ξενίσει όλους όσοι μας γνωρίζουν. Δεν ξέρω τι λένε σε εκείνον, αλλά σε εμένα, το δικό μου περιβάλλον, εκφράζει έκπληξη και απογοήτευση. Εγώ πάλι... κουνάω το κεφάλι μου ειρωνικά όποτε το σκέφτομαι. Φοβηθήκαμε μήπως ο διακαής δει ξαφνικά την κοπέλα του με άλλο μάτι και χαθεί το κελεπούρι;... Κι εγώ γιατί φταίω; Επειδή κάνω περισσότερη παρέα με το παιδί αυτό; Ναι, και;
Τι σημαίνει, ότι μεταφέρω την αύρα του και εξακολουθεί να "υπνωτίζει" κοπέλες, ακόμα και δι'αντιπροσώπου;
Κόμπλεξ όλοι μας έχουμε, παράλογα άγχη επίσης, αλλά τα παλεύουμε και τα εκλογικεύουμε όσο μπορούμε, έτσι δεν είναι;
Άλλη μία κοπέλα έπεσε εδώ και μερικές μέρες θύμα της γοητείας του προαναφερόμενου. Και μου συμπεριφέρεται με μία παράξενη πονηριά. Μου κρύβει πράγματα, που δεν χρειάζονται κρύψιμο, νομίζοντας ότι δεν θα τα μάθω. Εντάξει, δεν μου αρέσει (και σε ποιον αρέσει) να νομίζουν ότι με κοροϊδεύουν, αλλά τι θα κάνω, θα την εξαφανίσω από τη ζωή μου; Θα συνέλθει κι αυτή, πού θα πάει. (Σαρώνει ο διακαής, το ξέρω. Ποιος τη χάρη του). Και ξέρετε, δεν φταίει εκείνος για το πώς συμπεριφέρονται οι άλλοι. Ίσα-ίσα που μέσα από τέτοιες, ας πούμε ειδικές, περιστάσεις, βλέπεις τι άνθρωπος είναι ο δίπλα σου. Για παράδειγμα, την κοπέλα που ανέφερα, από την αρχή της γνωριμίας μας την είχα κόψει για πονηρή και συμφεροντολόγα και τώρα τα επιβεβαίωσε. Δεν λέω ότι είμαι η αλάθητη, αλλά το παλεύω και όπως προανέφερα, προσπαθώ να το εκλογικεύω και δεν αφήνω να με κυριεύσει εύκολα μία σκέψη.
(Το πολύ-πολύ, όταν βλέπω ότι δεν το πάω καλά, ξεκινάω τα κατεβατά στο μπλογκάκι μου και ηρεμώ!)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου