Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2015

Μπλεχτήκαμε από το 0

Γιατί βασανιζόμαστε, βρε παιδιά, και βασανίζουμε και τους άλλους;
Μα γιατί κάνουμε τα πράγματα περίπλοκα, ενώ δεν χρειάζεται να είναι;
Με έχει πρήξει ο διακαής με τη συμπεριφορά του. Ζέστη-κρύο-ζέστη-κρύο. Μετράμε τα λόγια μας, μην πούμε καμια λέξη που θα την παρεξηγήσει. Μετράει τα λόγια του και φοβάται μην πει κάτι και θυμώσω (αυτό πρέπει να είναι κατάλοιπο από το παρελθόν του, δεν εξηγείται αλλιώς, διότι δεν θυμάμαι να του έχω θυμώσει και ποτέ!). Κάθε φορά που είμαι έτοιμη να το πάρω απόφαση ότι φως στο τούνελ με αυτό το παιδί δεν θα βρούμε, θα κάνει μία κίνηση - υπέρβαση (για τα δικά του δεδομένα) και την απόφαση δεν την παίρνω. Μου φαίνεται όμως ότι ολοένα και πλησιάζω.
Είπα ότι δεν του μίλησα επειδή τον είδα να μιλάει με άλλη κοπέλα. Και από κάπου στράβωσε.
Κανονικά δεν θα έπρεπε να είχα στραβώσει εγώ; Στην τελική, τι είμαστε, 12χρονα με το αιώνιο φλερτ; Ξαδέλφη, φίλη, πιθανή γκόμενα, ο,τι και να ήταν αυτή η κοπέλα, εγώ τι φταίω και δεν παίρνω απάντηση;
Τι να πω. Τι να πω. 

2 σχόλια:

Nasia είπε...

να πεις να ξεκολλήσεις από αυτόν ,γιατί έτσι που τον κόβω ,κατά τα λεγόμενά σου , θα είναι διστακτικός και σε άλλα θέματα που θα σε κουρασει πολύ αν τελικά ενδωσει! Αρχίζει να μου τη ''δίνει'' και εμένα ,όπως βλέπεις χαχαχαχαχα χαράς το κουράγιο σου....για να ξεκαθαρίσεις κι εσύ τι θέλεις θα σου έλεγα να απομακρυνθείς για ένα διάστημα απο την παρέα του ,θα σε βοηθήσει αρκετα!
Καλή συνέχεια!

SparklingBlue είπε...

Νάσια μου, έχεις δίκιο. Απόσταση για να δούμε πού βαδίζουμε χωρίς άμεσες επιρροές. Κουράστηκα κι εγώ. Άσε που μετανιώνω συνέχεια που δεν έδωσα άλλη ευκαιρία στο άλλο παιδί να εκδηλώσει το ενδιαφέρον του. Πόσο χαζή είμαι...
Καλώς ήρθες και πάλι!!