Οι παρατηρητές

Μα καλά, αντί να βελτιώνομαι, χειροτερεύω; Εκεί που είπα να γράφω πιο συχνά, παραλίγο να ξεχάσω ότι έχω και μπλογκ; Δηλαδή, τι να πω με την πάρτη μου.
Λοιπόν, τι τρέχει αυτόν τον καιρό... Από τη μία θα πω, τίποτα, αλλά από την άλλη θα πω, πολλά. Ο εξωτερικός παρατηρητής (ναι, έχω προσλάβει έναν διότι είμαι σελέμπριτι) λέει ότι στο λιμάνι μου η κατάσταση είναι τόσο μονότονη, που οι ίδιες οι βαρκούλες αποφάσισαν να κουνιούνται μόνες τους, από την πολλή βαρεμάρα να μένουν ακίνητες. Μέχρι πρόσφατα τουλάχιστον. Ο εσωτερικός παρατηρητής, όμως... χα... εδώ σας θέλω... Δεν προλαβαίνει να παρατηρεί και να κατανοεί. Πολλές σκέψεις, πολλές διεργασίες και άπειρες προσπάθειες να βρω plans a, plans b κ.ο.κ. σε όσα με προβληματίζουν.
Σήμερα είχα συνέντευξη για μία ενδιαφέρουσα και όχι τόσο συνηθισμένη θέση. Το ακόμα καλύτερο ήταν ότι έγινε στα αγγλικά. Το περιβάλλον είναι πολυ-πολιτισμικό, επομένως η βασική γλώσσα συνεννόησης είναι η αγγλική, υποχρεωτικά. Θέση γραφείου, ευθύνης, με συγκεκριμένα ωράρια (πάντα βέβαια με το σκεπτικό ότι μπορεί να υπάρξουν υπερωρίες) και κατηγορηματική δήλωση ότι ο μισθός καταβάλλεται στην ώρα του, χωρίς καθυστέρηση. Ούτε σπαστό ωράριο ούτε πωλήσεις ούτε ξεμαλλιάσματα (όχι σε καθημερινή βάση τουλάχιστον). Η διευθύντρια που με συνεντευξίασε, έδειξε να με συμπαθεί και να γέρνει θετικά προς την υποψηφιότητα μου. Μου είπε ότι έχει να συνεντευξιάσει ακόμα ένα άτομο και ότι μέσα σε μία εβδομάδα θα ξέρουμε. Δεν πετούσε και από τη χαρά της βέβαια, ενώ ότι ζητάνε άτομο που να γνωρίζει άπταιστα αγγλικά, προσμετράται εις βάρος μου, καθώς υπάρχουν και υποψήφιοι με την αγγλική ως μητρική (δε μου το είπαν αλλά το αντελήφθην, και από τα προαπαιτούμενα, και από το υπόλοιπο προσωπικό και τα διεθνή τους πρόσωπα). Νομίζω ότι τα πήγα αρκετά καλά... και ελπίζω να χτυπήσει το τηλέφωνο με καλά νέα. Είναι η πρώτη θέση μετά από χρόνια, για την οποία νιώθω καλά. Ότι ανταποκρίνεται σε αυτό που μπορώ να δώσω και ότι θα με εξελίξει. Τι να πω, μακάρι. Δε θα τα βάψω μαύρα αν δε γίνει, αλλά...
Για τα άλλα θέματα, ο,τι και να πω... δε θα είναι αρκετό. Πότε-πότε βλέπω τα πράγματα απλά και πότε-πότε περίπλοκα. Αποφάσισα λοιπόν να κάνω υπομονή και να αναδιπλωθώ. Θα δείξει το επόμενο διάστημα.
Το 2014 πάντως μπήκε με καλή διάθεση. Μας τα χάλασε λίγο στη συνέχεια, αλλά νομίζω πως η τελική, γενική εικόνα θα είναι καλή, θετική.
Cheers!