Στην ελπίδα

 Θα υποκριθώ ότι δεν πέρασαν 3 μήνες από την τελευταία φορά που έγραψα, και θα μπω κατευθείαν στο θέμα.

Το κεφάλαιο "Αδιάφορος" έχει κλείσει και επίσημα. Η ειρωνεία είναι πως το έκλεισε μόνος του. Προφανώς περνάει μυριοστή φάση παλαβομάρας και του ήρθε να σβήσει σχεδόν όλους τους φίλους που είχε στο facebook, με την αιτιολογία "θα το κρατήσω μόνο για συγκεκριμένα πράγματα". Αυτό μου το είπε ώρα 2 παρά τη νύχτα, καθώς έβλεπα μία χαριτωμένη rom-com στον υπολογιστή μου, και μπορώ να πω πως με έπιασε μία φαγούρα, άλλο να σας λέω. Του είπα κατάμουτρα ότι δεν το πιστεύω και ότι είτε είχε ήδη φτιάξει καινούριο προφίλ ή θα έφτιαχνε, του ευχήθηκα καληνύχτα και τον έκλεισα. (Θα είμαι ειλικρινής - εγώ έστειλα πρώτη, σκοπεύοντας να τον πειράξω για κάτι). Τον φαντάστηκα, λοιπόν, να μένει αποσβολωμένος, όταν του είπα "άντε, μάλλον σε αποχαιρετώ πια", αντί για κάτι πιο ψύχραιμο, τύπου "Μην το κάνεις, γύρνα πίσω, θα φαρμακωθώ". 

Ε, σε πιάνει μία αηδία πια.

Κι εκεί που φοβήθηκα ότι ο ντιπ ηλίθιος εαυτός μου θα στενοχωριόταν που δεν θα έβλεπε την εικόνα του προφίλ του από εδώ κι από εκεί.... Διαπίστωσα πως, όχι μόνο δεν έχω στενοχωρηθεί, αλλά είμαι ανακουφισμένη κι από πάνω. Ανακουφισμένη που δεν έχω κάποιον να κριτικάρει αυτά που ανεβάζω, που δεν διπλοσκέφτομαι προτού γράψω κάτι μήπως ξενερώσω (α χα χα, πώς τα λέω) τον Έναν και μοναδικό Αδιάφορο, ανακουφισμένη που έφυγε ένα βάρος από πάνω μου! Που δεν ήξερα ότι είχα κιόλας! Και... εκτός από ανακούφιση, το καλικαντζαράκι που επίσης εδρεύει σε μία γωνίτσα του πολύχρωμου εγκεφάλου μου, χαίρεται και τρίβει τα χέρια του με ικανοποίηση όταν σκέφτεται πως, ο Αδιάφορος, αυτός που θέλει να τα ξέρει ΟΛΑ, τώρα, με δική του, ολόδικη του, καταδική του πρωτοβουλία, δεν μπορεί να βλέπει τίποτα από όσα ανεβάζω. Ούτε φωτογραφίες, ούτε σχόλια, ούτε stories (φρόντισα να επιβεβαιώσω από τις ρυθμίσεις ότι είναι ορατά μόνο στους φίλους), τίποτα, τί-πο-τα. 

Τι τον ώθησε να προβεί σε αυτή την πράξη; Δύο τινα μου έρχονται στο μυαλό. Πρώτο, πως έκανε κάποια σοβαρή ατασθαλία και κρύβεται. Δεύτερο, πως απέκτησε κοπέλα και για χ λόγους, αποφάσισε να διακόψει τα πολλά πάρε-δώσε μέσω αυτής της πλατφόρμας. Όποιο κι αν είναι, ώρα του καλή, ώρα του ευλογημένη, και ώρα του πολυ-θυμιατισμένη. Αν και θεωρώ πως, κάποια στιγμή στο εγγύς-λίγο πιο κατακεί μέλλον, θα κάνει επανεμφάνιση. 

Ναι, αλλά τώρα πια ξέρω πως επίσημα, έκλεισες, αγαπητέ.

Πάω γυρεύοντας, ωστόσο. Αυτή τη φορά, επειδή έχω "βάλει στο μάτι" έναν άλλον τυπά, εξίσου ευφυή και εκκεντρικό. Ανήκει στον ευρύτερο φιλικό κύκλο, έχουμε βρεθεί κατά τύχη κάποιες φορές, έχουμε πιάσει κουβέντα μία φορά, κατάλαβα ότι με είχε προσέξει - και από τον τρόπο που μου μιλούσε, αλλά και από το γεγονός ότι... μου μιλούσε (δεν είναι ο τύπος που θα πιάσει ψιλή κουβέντα, με την καμία όμως). Επίσης, σε μία κοινωνική εκδήλωση που βρεθήκαμε, ευρισκόμενη εγώ σε φάση χαιρετούρας κάποιων ανθρώπων κοντά του, όταν πήγα να του υπενθυμίσω ποια είμαι, με πονηρό τρόπο και χαμόγελο είχε απαντήσει "ξέερω, ξέερω". Βέβαια, δεν έκανε και καμία προσπάθεια να γνωριστούμε καλύτερα... Κακό σημάδι, διότι, είπαμε.. Όταν θέλει ο άλλος, θα το κάνει. Δεν έχουμε βρεθεί όμως σχεδόν καθόλου, πέρα από εκείνη την ημίωρη συζήτηση, και δεν το θεωρώ κόκκινο καμπανάκι. Θα το θεωρήσω πορτοκαλί. 

Νομίζω πως στις Πανελλήνιες είχε γράψει 19 στην Έκθεση. Αυτή η πληροφορία από μόνη της, blew my mind. Τελείωσε μία από τις κορυφαίες και πιο δύσκολες σχολές, άλλο ένα γεγονός που με ιντριγκάρει. Ίσως είναι και απρόβλεπτος.... Τέλος πάντων. Επειδή έχω αρκετό καιρό να μάθω νέα του και στο facebook δεν ανεβάζει πολλές προσωπικές πληροφορίες, ακόμα δεν ξέρω αν βρίσκεται σε σχέση ή όχι. Ναι, εγώ πήρα την πρωτοβουλία να του στείλω αίτημα, και ευτυχώς το δέχτηκε γρήγορα. 

Ελπίζουμε.