Dilemm-ing

 Προβληματίζομαι.

Είναι θέμα για το οποίο δεν έχω μιλήσει στον περίγυρο μου και ούτε σκοπεύω. Μόνο η οικογένεια το γνωρίζει. Δεν είναι κάτι σοβαρό, αλλά είναι σημαντικό. 

Ακόμα μου χρωστάνε λεφτά από την προηγούμενη δουλειά. Φέτος δεν δουλεύω. ΘΑ ξεκινούσα σε καινούρια εταιρεία, η χαριτωμένη πανδημία όμως μας έκοψε την πορεία. Επομένως, τα χρεωστούμενα τα χρειάζομαι περισσότερο από ποτέ. Το πρόβλημα είναι πως ο πρώην εργοδότης μου είναι η προσωποποίηση, η επιτομή της αφερεγγυότητας. Τι θες από έναν άνθρωπο; Ειλικρίνεια. Αυτός εδώ έχει τσακωθεί με την έννοια. Το χειρότερο που μου έχει κάνει είναι, να μου πει πως μου έβαλε λεφτά, αλλά επειδή τα έστειλε από άλλη τράπεζα, θα έκαναν 1-2 μέρες να έρθουν. Την τρίτη μέρα που δεν είχαν μπει, μου είπε πως όπου να'ναι θα τα δω. Την επόμενη μέρα με ρώτησε αν μπήκαν - όχι. Αφού έκλεισε μία εβδομάδα και πρώτα με ρώτησε αν μπήκαν, καπάκι μου είπε "ναι, δεν θα έρθουν, γιατί δεν τα έστειλα".

Αντιληφθήκατε το ψιλό γαζί στο οποίο με είχε, ε; 

Στα δέκα τηλεφωνήματα μου, θα απαντήσει στα δύο, με τον ίδιο τρόπο: "Ναι, μαζεύω λεφτά, θα σου βάλω ένα ποσό, ξέρω ξέρω ότι είναι δύσκολα". Και βαρέθηκα. Βαρέθηκα να νομίζει πως, μιλώντας ήπια και "συμφωνώντας" μαζί μου, θα κερδίσει 15 χρόνια και στο τέλος "θα ξεχάσω" το χρέος του. Δυστυχώς, μόνο από σοβαρή αγριάδα θα δω φως, και γι'αυτό σκέφτομαι σοβαρά να απευθυνθώ στο ΣΕΠΕ της περιοχής μου. Κρατιέμαι πίσω για δύο λόγους: Πρώτον, επειδή η Αθάνατη τον λυπάται (....) και δεν θέλει να τον μπλέξω σε φασαρίες, και δεύτερον, διότι εκεί μέσα γίνεται της παρατυπίας το παρατράγουδο, και δεν αποκλείεται να τον πάρουν σηκωτό. Τα λεφτά μου όμως εγώ, πώς θα τα πάρω;

Έκανα μία τελευταία προσπάθεια σήμερα. Ήταν η μία από τις δύο φορές που σήκωσε το τηλέφωνο, είπε το παραμυθάκι, και αφού περίμενα να τελειώσει, του είπα πως είναι η τελευταία φορά που τον έπαιρνα εγώ τηλέφωνο, και πως από εδώ και πέρα θα τον πάρουν "άλλοι", χωρίς να ξέρω ποιοι ακριβώς.

Ξέρετε, σαν τις κάμερες ασφαλείας, που είναι ψεύτικες, αλλά με την παρουσία τους αποτρέπουν οιονεί κακοποιούς. Αφήνεις το μυαλό του άλλου να πλανιέται στο "ποιος", "πού", "πότε", "τι". 

Ουφ. Και δεν είναι πολλά τα λεφτά. Αφήστε που είδα σε άλλο παράρτημα να έχει κάνει εργασίες ανακαίνισης... Εκεί είχε λεφτά, ε;

Προβληματίζομαι.