Εδώ είμαι

Δεν με χάσατε, με βρίσκετε μέσω του username μου. Απλώς άλλαξα λίγο το url, επειδή μία μέρα ξέχασα τη σελίδα ανοιχτή στη δουλειά και δεν ξέρω ποιος είδε τι. Οικείοι με το blogger δεν είναι πάντως, γι'αυτό και αυτή η μικρή αλλαγή. Εξάλλου, όποιος τα δει, τα είδε. Πάνω-κάτω όλοι ξέρουν τη γνώμη μου - εδώ γράφω πιο αναλυτικά τους καημούς.

Τέλος πάντων. Σκέφτομαι σοβαρά να ξαναπάω σε εκείνο το γλυκατζίδικο με τα παλικάρια σαν τα κρύα τα νερά. Σε ωραιότατη περιοχή είναι, τα προϊόντα τους είναι πράγματι πολύς καλής ποιότητας... τι μας χαλάει; Τίποτα. Ας πάρουμε και τις έξτρα θερμίδες. Ας είχαν μανάβικο στην τελική, εμείς φταίμε; 
Χτες μου ανέφερε το μαγαζί έτσι τυχαία και μία γνωστή μου, λέγοντας πως εκεί έχει νόστιμα γλυκά. Επειδή ξέρω ότι είναι κρυφή γυπαέτισσα, χαμογέλασα πονηρά και συμφώνησα. 
Πόσες και πόσες λυσσάρες θα τους περιτριγυρίζουν κάθε μέρα! (δεν θέλω σχόλια για μένα, εγώ συγκρατούμαι)