Από τότε που έδωσα πίσω τον κοριό (;) στο τσιράκι-υπάλληλο εκείνου του συνεργάτη, εξαφανίστηκε από προσώπου γης ο τελευταίος, ενώ το τσιράκι έκανε κάποιες έκτακτες αστραπιαίες εμφανίσεις, ίσαμε 2 με 3, προτού τον καταπιεί και αυτόν η Γη.
Είναι πολύ τυχαίο αυτό και δεν συνδέεται καθόλου με την υποψία μου ότι επί κάποιες μέρες "μας άκουγαν" (μα τι αστειότητες, ε;) - με αποτέλεσμα να ακούσουν τη γνώμη μου για εκείνους- όπως επίσης την υποψία μου για τον πραγματικό σκοπό αυτής της συσκευής.
Φανταστείτε λοιπόν πόσο εξεπλάγην, 0, όταν μου ανακοίνωσε ο εργοδότης μου ότι ο συγκεκριμένος πλέον διακόπτει τις σχέσεις του με το γραφείο μας, αλλά προσέξτε: Διακόπτει απλώς τις σχέσεις με το κτήριο, τις υποδομές και τις εγκαταστάσεις. Εξακολουθεί να συνεργάζεται κανονικά με τον εργοδότη μου, απλώς μακριά από εδώ. Που τυγχάνει να βρίσκομαι εγώ. Επομένως δεν θα ακούω αυτά που του λέει και δεν θα του λέω να προσέχει αυτό, εκείνο και το δείνα. Απόλυτα παιχνίδια της τύχης όλα αυτά.
Η αντίδραση μου ήταν η εξής: "Δηλαδή δεν θα ξαναέρθει κανείς τους εδώ;" "Όχι" "Τότε... Δόξα τω Θεώ!", και έκανα τον σταυρό μου.
Σε γενικές γραμμές, να προσέχετε τους φαφλατάδες. Αυτούς που ξεκινάνε να μιλάνε κάθε φορά που σε βλέπουν, χωρίς να δείχνεις πάντοτε ότι έχεις όρεξη για κουβέντα, και εξαίρουν το μυαλό και τις δικές τους ικανότητες. Ειδικά όταν υπερηφανευτούν για το πόσο έξυπνοι είναι και διηγούνται ιστορίες όπου κάποιοι πήγαν, ας πούμε, να τους εκμεταλλευτούν αλλά αυτοί ήταν 3 φορές εξυπνότεροι και τους τύλιξαν σε μία κόλλα χαρτί. Να προσέχετε, φυσικά, και όσους, έμμεσα ή άμεσα, πετάνε απειλές από εδώ κι από εκεί, π.χ., "δικηγόρος", "καταγγελία", και -η αγαπημένη μου- "εισαγγελέας". Καθαρός ουρανός δεν φοβάται καμία αστραπή, αλλά στη δική μου περίπτωση ο ουρανός είναι ο εργοδότης μου, η αστραπή είναι ο εξυπνάκιας και εγώ είμαι... ένα ρυάκι που χ*** βρέξει-δεν βρέξει.
Τέλος πάντων.
Είναι πολύ τυχαίο αυτό και δεν συνδέεται καθόλου με την υποψία μου ότι επί κάποιες μέρες "μας άκουγαν" (μα τι αστειότητες, ε;) - με αποτέλεσμα να ακούσουν τη γνώμη μου για εκείνους- όπως επίσης την υποψία μου για τον πραγματικό σκοπό αυτής της συσκευής.
Φανταστείτε λοιπόν πόσο εξεπλάγην, 0, όταν μου ανακοίνωσε ο εργοδότης μου ότι ο συγκεκριμένος πλέον διακόπτει τις σχέσεις του με το γραφείο μας, αλλά προσέξτε: Διακόπτει απλώς τις σχέσεις με το κτήριο, τις υποδομές και τις εγκαταστάσεις. Εξακολουθεί να συνεργάζεται κανονικά με τον εργοδότη μου, απλώς μακριά από εδώ. Που τυγχάνει να βρίσκομαι εγώ. Επομένως δεν θα ακούω αυτά που του λέει και δεν θα του λέω να προσέχει αυτό, εκείνο και το δείνα. Απόλυτα παιχνίδια της τύχης όλα αυτά.
Η αντίδραση μου ήταν η εξής: "Δηλαδή δεν θα ξαναέρθει κανείς τους εδώ;" "Όχι" "Τότε... Δόξα τω Θεώ!", και έκανα τον σταυρό μου.
Σε γενικές γραμμές, να προσέχετε τους φαφλατάδες. Αυτούς που ξεκινάνε να μιλάνε κάθε φορά που σε βλέπουν, χωρίς να δείχνεις πάντοτε ότι έχεις όρεξη για κουβέντα, και εξαίρουν το μυαλό και τις δικές τους ικανότητες. Ειδικά όταν υπερηφανευτούν για το πόσο έξυπνοι είναι και διηγούνται ιστορίες όπου κάποιοι πήγαν, ας πούμε, να τους εκμεταλλευτούν αλλά αυτοί ήταν 3 φορές εξυπνότεροι και τους τύλιξαν σε μία κόλλα χαρτί. Να προσέχετε, φυσικά, και όσους, έμμεσα ή άμεσα, πετάνε απειλές από εδώ κι από εκεί, π.χ., "δικηγόρος", "καταγγελία", και -η αγαπημένη μου- "εισαγγελέας". Καθαρός ουρανός δεν φοβάται καμία αστραπή, αλλά στη δική μου περίπτωση ο ουρανός είναι ο εργοδότης μου, η αστραπή είναι ο εξυπνάκιας και εγώ είμαι... ένα ρυάκι που χ*** βρέξει-δεν βρέξει.
Τέλος πάντων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου