Ξέχασα να καταγράψω την εμπειρία της εταιρικής βραδιάς ψυχαγωγίας.
Δεν είμαι από τους ανθρώπους που αγαπούν να μισούν. Δεν πάω γυρεύοντας να ξεκατινιαστώ, να κουτσομπολέψω (όχι πάντα...), να χαλάσω την καρδιά μου, να μειώσω συνάνθρωπο μου, κ.ο.κ. Πήγα λοιπόν έχοντας το εξής σχέδιο κατά νου: Να μην έχω μπροστά ή κοντά μου όσους ενοχλούν την ακουστική, κοινωνική και οπτική μου αισθητική. Κι αυτό έκανα. Η σκατομούρα περνούσε από μπροστά για να την δω και να της μιλήσω πρώτη, το οποίο φυσικά δεν έκανα. Κάθισα μαζί με τα άτομα που συμπαθιόμαστε. Πήγα με καλή διάθεση, με σκοπό να περάσω καλά. Κι αυτό έγινε! Δεν επιδίωξα και ούτε είχα δυσάρεστη αλληλεπίδραση. Δεν θέλει κόπο. Λίγο τρόπο θέλει.
Σκέφτηκα μήπως χρησιμοποιήσω τη δικαιολογία "Ταξινομούσα φωτογραφίες από τότε και σε είδα" στο παιδί που αναφέρω στην προηγούμενη ανάρτηση, εφόσον του στείλω αίτημα φιλίας. Θα πιάσει λέτε ή θα εκτεθώ; Ένα σημαντικό μείον είναι πως κι αυτό είναι άτομο του φιλικού περιβάλλοντος του κοινού φίλου, επομένως αργά ή γρήγορα θα το μάθει ο τελευταίος. Δεν θέλω να σχηματίσει την εικόνα ότι ψάχνω για άντρα και παίρνω σβάρνα τους διαθέσιμους... Αν και... έτσι δεν κάνουν πολλοί και πολλές; Δεν ξέρω. Ο χρόνος κυλά εις βάρος μου, πάντως.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί παθαίνουμε τέτοια κολλήματα με ανθρώπους που ξέρουμε ότι δεν ταιριάζουμε, δεν θα καταλήξει σε καλό η όποια σχέση μαζί τους και καλύτερα μόνοι παρά να βασανίζουμε την ψυχή και την καρδιά μας. Πρέπει δηλαδή να υπάρχει και ο μαζοχισμός μέσα μας;
Να βασανιζόμαστε χωρίς πραγματικό λόγο;
Τι ανοησίες, Θεέ μου.
Δεν είμαι από τους ανθρώπους που αγαπούν να μισούν. Δεν πάω γυρεύοντας να ξεκατινιαστώ, να κουτσομπολέψω (όχι πάντα...), να χαλάσω την καρδιά μου, να μειώσω συνάνθρωπο μου, κ.ο.κ. Πήγα λοιπόν έχοντας το εξής σχέδιο κατά νου: Να μην έχω μπροστά ή κοντά μου όσους ενοχλούν την ακουστική, κοινωνική και οπτική μου αισθητική. Κι αυτό έκανα. Η σκατομούρα περνούσε από μπροστά για να την δω και να της μιλήσω πρώτη, το οποίο φυσικά δεν έκανα. Κάθισα μαζί με τα άτομα που συμπαθιόμαστε. Πήγα με καλή διάθεση, με σκοπό να περάσω καλά. Κι αυτό έγινε! Δεν επιδίωξα και ούτε είχα δυσάρεστη αλληλεπίδραση. Δεν θέλει κόπο. Λίγο τρόπο θέλει.
Σκέφτηκα μήπως χρησιμοποιήσω τη δικαιολογία "Ταξινομούσα φωτογραφίες από τότε και σε είδα" στο παιδί που αναφέρω στην προηγούμενη ανάρτηση, εφόσον του στείλω αίτημα φιλίας. Θα πιάσει λέτε ή θα εκτεθώ; Ένα σημαντικό μείον είναι πως κι αυτό είναι άτομο του φιλικού περιβάλλοντος του κοινού φίλου, επομένως αργά ή γρήγορα θα το μάθει ο τελευταίος. Δεν θέλω να σχηματίσει την εικόνα ότι ψάχνω για άντρα και παίρνω σβάρνα τους διαθέσιμους... Αν και... έτσι δεν κάνουν πολλοί και πολλές; Δεν ξέρω. Ο χρόνος κυλά εις βάρος μου, πάντως.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί παθαίνουμε τέτοια κολλήματα με ανθρώπους που ξέρουμε ότι δεν ταιριάζουμε, δεν θα καταλήξει σε καλό η όποια σχέση μαζί τους και καλύτερα μόνοι παρά να βασανίζουμε την ψυχή και την καρδιά μας. Πρέπει δηλαδή να υπάρχει και ο μαζοχισμός μέσα μας;
Να βασανιζόμαστε χωρίς πραγματικό λόγο;
Τι ανοησίες, Θεέ μου.
2 σχόλια:
ενας συμμαθητης μου που καναμε και οι δυο μας ιδιαιτερο μαθημα ,μού εκανε αιτημα φιλιας ενω ειχα να επικοινωνησω μαζι του απο τοτε που τελειωσαμε το λύκειο...σε οσους το είπα η πρωτη τους κουβέντα ήταν '' ψάχνει για γυναίκα '' !Εγω τον δέχτηκα πάντως και του ειπα πως χάρηκα που με βρηκε!Τωρα τι θα κανεις εσυ ειναι δικη σου αποφαση ....εγω θελω να του μιλησεις γιατι εξεταζω ανθρωπινες συμπεριφορες και θελω να δω τι θα γινει χαχαχα
Καλό ΣΚ!
Πού είσαι βρε Νάσια;!
Με έχεις για πειραματόζωο, ε; (καλά κάνεις, η συλλογή πληροφοριών είναι δυνατό ατού στους καιρούς μας, χα χα χα)
Λέω να του στείλω αύριο, αν δεν δειλιάσω. Το βασικό βήμα είναι να το αποδεχτεί. Από εκεί και πέρα, θα δούμε.
Τελικά ο συμμαθητής έψαχνε για γυναίκα ή σε είδε σε κάποιο τυχαίο κλικ;
Πάντως αν το παιδί και οποιοσδήποτε άλλος μου πουν, εντάξει, ψάχνεις άντρα, δεν θα κρυφτώ κιόλας. Είπαμε...
Δημοσίευση σχολίου