Κυριακή 26 Μαρτίου 2017

Το μπαρμανάκι 5

Πήγα απόψε στο μπαρ και ήταν και το μπαρμανάκι. Μπαίνω κυρία, περιποιημένη, αεράτη και χαμογελαστή, τον γράφω κανονικά και χαιρετώ ένα-δυο παιδιά παραπέρα. Καθόμαστε με την παρέα σε τραπέζι μακριά από το μπαρ και ξεκινάμε τον χαβαλέ μας. Δεν κοιτούσα προς τα εκεί αλλά τον έβλεπα με την άκρη του ματιού μου να στέκεται ακριβώς καρφωτός απέναντι. Ακόμα και όταν  πήγα στην τουαλέτα, η οποία βρίσκεται δίπλα στην μπάρα, δεν έριξα κανένα βλέμμα προς το μέρος του. 
Κάποια στιγμή, κι ενώ κόσμος πηγαινοερχόταν από μπροστά μας, σκύβει η φίλη μου και μου λέει πως το μπαρμανάκι με κοιτούσε καρφωτά, αψηφώντας τα άτομα που κινούνταν ενδιάμεσα. Της είπα το εξής: Μετά την επιδεικτική αδιαφορία που μου έδειξε, αυτή είναι η δική μου απάντηση. 

Λοιπόν, εκείνη την ημέρα, δεν το κρύβω πως με είχε στενοχωρήσει κάπως η συμπεριφορά του. Μα, να ακυρώσει την παρουσία μου στα καλά καθούμενα; Να αποφεύγει να βρίσκεται στο σημείο του μπαρ που καθόμασταν; Έτσι, από το πουθενά, χωρίς μία έστω σαθρή αφορμή; Ποια ήμουν, κάποια τρελή φαν που του έκανε τον βίο αβίωτο; Πήγαινα στο μαγαζί 1, άντε το πολύ 2 φορές την εβδομάδα, καθόμουν με την παρέα μου, πηγαινοερχόταν αυτός, πιάναμε μικρή κουβεντούλα, άντε και λίγο φλερτ, και περνούσε η ώρα. Ούτε προσωπικές ερωτήσεις του έκανα ούτε του την έπεσα ούτε σχολίασα κάτι αρνητικά για εκείνον ή το μαγαζί ή οποιονδήποτε άλλον γενικά. Σηκώθηκε μια μέρα και είπε, σε αυτήν βάζω Χ; Εντάξει, πάρε κι από εμένα το Ψ και τα λέμε.

3 σχόλια:

Nasia είπε...

Δώσε πόνοοοοοοοοοοο!!!!!!!!!!!

SparklingBlue είπε...

Χε χε, δίνω εκεί που μπορώ να εκφραστώ ελεύθερα! (εδώ)

Dark Whisper είπε...

Έτσι σε θέλω!!!Εύγε!χιχιχι
Φιλί