Κάτι παίζει με αυτό το παιδάκι, δεν εξηγείται διαφορετικά. Δύο συνεχόμενες νύχτες έχω όνειρα για αυτόν. Όχι για το μπαρμανάκι, για τον άλλον.
Στα καλά καθούμενα, τις τελευταίες βραδιές κατακλύζομαι από πολύ έντονα συναισθήματα και κυρίως δυσάρεστα. Προχτές ονειρεύτηκα ότι ήμουν με την αδελφή του και τον άντρα της σε κάποιο σπίτι (δεν γνωριζόμαστε προσωπικά, μόνο από φωτογραφίες και social media) και ότι μιλούσαν άσχημα για αυτόν. Εκνευρίστηκα και τον υπερασπιζόμουν, λέει.
Επίσης, τον είδα να μπαίνει σε ένα κτήριο δίπλα από αυτό που βρισκόμουν εγώ, κρατώντας στο χέρι ένα κοριτσάκι. Ξύπνησα με μία μικρή δυσφορία, επειδή λέει δεν είχαμε συναντηθεί.
Χτες, ονειρεύτηκα πως καθόμασταν στα πίσω καθίσματα ενός αυτοκινήτου κι εκείνος δεν ήθελε καν να με κοιτάξει, αδιαφορούσε. Αργότερα, προσπαθούσα να τον πάρω τηλέφωνο αλλά δεν μπορούσα, γιατί τη μία δεν έβρισκα το κινητό μου και την άλλη χανόταν το μενού με τις κλήσεις. Σήμερα το πρωί σηκώθηκα σχεδόν σκασμένη και σκέφτηκα ότι ναι, μπορώ να του τηλεφωνήσω, να δω τι κάνει. Λειτούργησε ωστόσο ο εγκέφαλος μου και με επανέφερε στην πραγματικότητα. Στο όνειρο, επίσης, τα είχε φτιάξει με μία γνωστή μου, παντρεμένη, και συζητούσαμε με την αδελφή μου πώς εκείνη έκανε τέτοιο πράγμα, και γιατί εκείνος τα έφτιαξε με παντρεμένη. (Δεν γνωρίζονται μεταξύ τους). Την κοπέλα την λένε Δέσποινα.
Νομίζω πως είναι κατάλοιπα συναισθημάτων, κι επειδή συνειδητά τα καταπιέζω, βρίσκουν διέξοδο εκεί. Τέλος πάντων, ελπίζω να είναι καλά ο άνθρωπος. Το ίδιο μου έχει ξανασυμβεί πέρσι, αν θυμάμαι καλά, και τότε όντως τον είχα πάρει τηλέφωνο και -προς έκπληξή μου- με άκουγε με προσοχή. Ποτέ δεν με χλεύασε, ούτε το είπε κάπου (τουλάχιστον δεν έφτασε στα αυτιά μου) και ούτε το ξαναείπαμε.
Αυτά.
Στα καλά καθούμενα, τις τελευταίες βραδιές κατακλύζομαι από πολύ έντονα συναισθήματα και κυρίως δυσάρεστα. Προχτές ονειρεύτηκα ότι ήμουν με την αδελφή του και τον άντρα της σε κάποιο σπίτι (δεν γνωριζόμαστε προσωπικά, μόνο από φωτογραφίες και social media) και ότι μιλούσαν άσχημα για αυτόν. Εκνευρίστηκα και τον υπερασπιζόμουν, λέει.
Επίσης, τον είδα να μπαίνει σε ένα κτήριο δίπλα από αυτό που βρισκόμουν εγώ, κρατώντας στο χέρι ένα κοριτσάκι. Ξύπνησα με μία μικρή δυσφορία, επειδή λέει δεν είχαμε συναντηθεί.
Χτες, ονειρεύτηκα πως καθόμασταν στα πίσω καθίσματα ενός αυτοκινήτου κι εκείνος δεν ήθελε καν να με κοιτάξει, αδιαφορούσε. Αργότερα, προσπαθούσα να τον πάρω τηλέφωνο αλλά δεν μπορούσα, γιατί τη μία δεν έβρισκα το κινητό μου και την άλλη χανόταν το μενού με τις κλήσεις. Σήμερα το πρωί σηκώθηκα σχεδόν σκασμένη και σκέφτηκα ότι ναι, μπορώ να του τηλεφωνήσω, να δω τι κάνει. Λειτούργησε ωστόσο ο εγκέφαλος μου και με επανέφερε στην πραγματικότητα. Στο όνειρο, επίσης, τα είχε φτιάξει με μία γνωστή μου, παντρεμένη, και συζητούσαμε με την αδελφή μου πώς εκείνη έκανε τέτοιο πράγμα, και γιατί εκείνος τα έφτιαξε με παντρεμένη. (Δεν γνωρίζονται μεταξύ τους). Την κοπέλα την λένε Δέσποινα.
Νομίζω πως είναι κατάλοιπα συναισθημάτων, κι επειδή συνειδητά τα καταπιέζω, βρίσκουν διέξοδο εκεί. Τέλος πάντων, ελπίζω να είναι καλά ο άνθρωπος. Το ίδιο μου έχει ξανασυμβεί πέρσι, αν θυμάμαι καλά, και τότε όντως τον είχα πάρει τηλέφωνο και -προς έκπληξή μου- με άκουγε με προσοχή. Ποτέ δεν με χλεύασε, ούτε το είπε κάπου (τουλάχιστον δεν έφτασε στα αυτιά μου) και ούτε το ξαναείπαμε.
Αυτά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου