Νιααρρ

Μορφωμένος άνθρωπος είμαι με πολλές επιρροές από το οικογενειακό, φιλικό, επαγγελματικό και ευρύτερο περιβάλλον μου, και θέλω να νομίζω πως είμαι όσο πιο ανοιχτή και διαλλακτική γίνεται σε οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μου. Είναι όμως μερικά πράγματα, τα οποία βρίσκω μεν πολύ ενδιαφέροντα, αλλά προτιμώ να κρατάω τις περισσότερες φορές για τον εαυτό μου. Δεν έχω όρεξη να με αποκαλούν ελαφρόμυαλη ή/ και εύπιστη. Δεν το αποκλείω να είμαι, αλλά μέχρι τώρα προσπαθώ να βασίζω τις σκέψεις μου σε γεγονότα και όχι σε θεωρίες που μου ήρθαν ουρανοκατέβατες.
Πιστεύω στο μάτι και ότι είναι δυνατό άνθρωπος να εκπέμπει αρνητική ενέργεια, η οποία μπορεί να επηρεάσει δραστικά τη ζωή τη δική του και των άλλων. Νομίζω πως δεν γεννιόμαστε με αυτή την αρνητική ενέργεια, αλλά την αποκτούμε στη διάρκεια της ζωής μας, με τη συμπεριφορά και το πώς σκεφτόμαστε. Η ζήλεια, ο φθόνος, ο υπερχειλίζων εγωισμός είναι πηγές τροφοδοσίας, οι οποίες δυναμώνουν όχι από μόνες τους, αλλά αποκλειστικά από τον άνθρωπο που επιλέγει να νιώθει έτσι.
Είχα ξαναγράψει και στο παρελθόν τους ίδιους προβληματισμούς, αλλά δεν είμαι σίγουρη αν είπα ποτέ ότι το επίκεντρο τους είναι ένας συγκεκριμένος άνθρωπος. Ένα συγγενικό πρόσωπο που ανέκαθεν ήταν αλαζονικό και γεμάτο εγωισμό, και που όσο περνάει ο καιρός γίνεται όλο και περισσότερο ανυπόφορο. Ο κόσμος οφείλει να περιφέρεται γύρω από αυτό και οποιοσδήποτε δεν ασχολείται μαζί του, το αδικεί και του αξίζει η τιμωρία.
Έχοντας αυτή τη στάση στη ζωή, με τον αρνητισμό να είναι το μότο του, το άτομο αυτό έχει πλέον σχεδόν αποξενωθεί από τον κόσμο, κατηγορεί όλους τους άλλους που έμεινε μόνο στη ζωή, που δεν έκανε το ένα, που δεν έκανε το άλλο και το μόνο πλέον που κάνει είναι να ξεθάβει ιστορίες από το παρελθόν που ¨αποδεικνύουν¨το πόσο αδικήθηκε, πόσο "βοήθησε" και ¨δεν το βοήθησαν" και πώς κατέληξε να είναι ορφανό και.. χτυπημένο από τη μοίρα.
Το άτομο αυτό είναι γένους θηλυκού.
Ερχόμαστε λοιπόν στο τώρα. Είμαστε 6 κορίτσια και ένα αγόρι τα ανίψια. Από τα 7 ανίψια λοιπόν, όλα τα κορίτσια είναι μόνα τους, τα 5 από τα 6 είναι ορφανά από πατέρα, οι οικονομικές δυσκολίες πολλές και οικογένεια έχει αποκτήσει... μόνο το αγόρι. Έχουμε έρθει δηλαδή σε κατάσταση, την οποία έχει ζήσει αυτή η συγγενής. Πώς να μην πιστέψω λοιπόν ότι δεν έχει πέσει άσχημα το μάτι της πάνω στα κορίτσια της οικογένειας και δεν μπορούν να σηκώσουν κεφάλι; Πείτε μου, πώς;
Γιατί να κάθομαι να υποφέρω τις κρίσεις πίκρας, ζήλειας και υστερίας που περνάει, μόνο και μόνο επειδή έχουμε συγγένεια στο αίμα; Μπα, σιγά μην κάθομαι.
Θα έλεγα ότι όλα αυτά είναι τυχαία, αλλά σαν πολλά δεν μαζεύτηκαν;
Βρε ουστ από εκεί.