Παρατηρήσεις: 2

Δύο πράγματα παρατήρησα το τελευταίο διάστημα. Το ένα το ψυλλιαζόμουν από καιρό, το δεύτερο ήταν εντελώς απρόσμενο και μάλιστα, περίμενα το αντίθετο.

1. Επισκεπτόμουν σε καθημερινή βάση μία συγκεκριμένη ιστοσελίδα, κυρίως ψυχαγωγικού περιεχομένου, στην οποία ανεβάζουν 24/7 οι χρήστες διάφορα σκίτσα, φωτογραφίες, σύντομα βίντεο και gifs. Είναι από τις δημοφιλέστερες σελίδες και, από τη στιγμή που το περιεχόμενο ρέει non stop, κάθε μέρα μπορεί να περάσεις και ώρες σκρολάροντας πάνω και κάτω. Ανα διαστήματα την ξεχνούσα και σε στιγμές βαρεμάρας την ξέθαβα. Αυτό που παρατήρησα, λοιπόν, είναι ότι όλη αυτή η ροή των πληροφοριών, και μιλάμε για παντός είδους περιεχόμενο, με ζάλιζε, με αποπροσανατόλιζε και μου προκαλούσε σύγχυση. Ξέρετε τι εννοώ. Μιας και το μυαλό επεξεργάζεται υποσυνείδητα αορίστως και απεριορίστως όσα λαμβάνει επί ώρες, μέρες, εβδομάδες κ.ο.κ, δυσκολευόμουν να απορροφήσω καινούριες πληροφορίες και, ακόμα χειρότερα, μπέρδευα αυτές που ήδη κατείχα. Μετά από κάθε μου επίσκεψη στην ιστοσελίδα, φυσικά και είχα πονοκέφαλο, άλλοτε ανεπαίσθητο και άλλο δυνατό. Όταν άρχισα να ψυλλιάζομαι ότι η πηγή του "κακού" είναι αυτή, ξεκίνησα να την επισκέπτομαι με διαλείμματα. Και αποφάσισα πλέον να το κάνω ακόμα αραιότερα. Ο βομβαρδισμός του νου, που λένε.

2. Μετά το ατυχήματάκι που είχα και έμεινα σπίτι μερικές μέρες, φοβόμουν πως θα το έριχνα στις κραιπάλες. Πού να το φανταστώ ότι θα γινόταν το αντίθετο... Ούτε σοκολατοειδές ψάχνω ιδιαίτερα, ούτε τρώω παραπάνω... και ακόμα καλύτερα, τρώω περισσότερα φρουτάκια και λαχανικά. Ίσως είναι το ασυνείδητο, που λειτουργεί προστατευτικά, ή ίσως να σταμάτησα να επηρεάζομαι από εξωτερικά ερεθίσματα (ταμπέλες πχ και προϊόντα στο σούπερ μάρκετ) και δεν τα λιγουρεύομαι. Μπορεί και τα δύο. Μ'αρέσει, πάντως.

Επίσης, να πω ότι οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Ειδικά ο παλιόψυχος άνθρωπος, δεν θα αλλάξει, όσο και να θες να πιστέψεις κάποια στιγμή κάτι διαφορετικό. Τέλος πάντων.