Πόσες τραγικές ειρωνείες πια;
Εντάξει, το σύμπαν σπάει άσχημη πλάκα μαζί μου. Προχτές ήταν που έλεγα, μπορεί σχεδόν όλα να πηγαίνουν στραβά, αλλά τουλάχιστον το ένα πράγμα που περνάει από το χέρι μου, η άσκηση και η διατροφή, βαίνουν καλώς.
Αμ πριτς που θα έκανα τέτοια δήλωση και δε θα μου ερχόταν μπούμερανγκ!
Μαθαίνω χτες στο γυμναστήριο ότι αλλάζουν οι ώρες των ομαδικών που παρακολουθούσα και ενώ ήταν ήδη αρκετά αργά, από εβδομάδα θα πάνε ακόμα αργότερα. Συν αυτού, είχα ξεχάσει ότι η αδελφή μου ξεκινάει δουλειά από μέρα σε μέρα και θα έχει στην κατοχή της το (μοναδικό μας) αυτοκίνητο, επομένως μου δένονται τα χέρια κι από εκεί.
Δε λέω πως θα σταματήσω να γυμνάζομαι, αλλά πως, αν το πρόγραμμα παραμείνει όπως το είδα χτες, θα υποχρεώνομαι να πηγαίνω στην αίθουσα με τα όργανα, όπου η βαρεμάρα χτυπάει τα ύψη.
Γι'αυτό λοιπόν δε θα πω, α τουλάχιστον το δεύτερο σκέλος, η διατροφή, παραμένει ακόμα στα χέρια μου, διότι πολλά γίνονται σε 1 δευτερόλεπτο.
Ένα θα πω πάντως, και το εννοώ: Σύμπαν, μου χρωστάς πάρα πολλά...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου