Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013

The Game Crasher!

Όπως υπάρχουν π.χ. party crashers και wedding crashers, εγώ τελικά βλέπω ότι διεκδικώ σθεναρά τον τίτλο του game crasher. Ω ναι! Στο διάβα μου λοιπόν από μερικά μπλογκς, πήρα πρέφα ένα παιχνίδι με βραβείο κλπ, όπου γράφεις τους 10 τύπους άντρα που σε κάνουν να μη θες να τους βλέπεις μπροστά σου. Θέλω να γράψω κι εγώ, κι επειδή δεν έλαβα το βραβείο από κάπου (από όσο γνωρίζω τουλάχιστον), αποφάσισα να παρακάμψω τους κανόνες και να πάω κατευθείαν στο ψητό. Αν όμως ο εμπνευστής-τρια του παιχνιδιού θέλει να αναφέρω το άτομο του, μπορεί να με ενημερώσει και θα το κάνω με ευχαρίστηση.
Οι 10 τύποι που αναφέρω δεν προέρχονται μόνο από δικές μου εμπειρίες αλλά και φίλων.
1. Ο πρώτος τύπος άντρα που με ξενερώνει είναι αυτός που δέχεται το φλερτ και (ακόμα χειρότερα) επιδίδεται, έστω και αθόρυβα, σε αυτό, είτε είμαι εγώ μπροστά είτε δεν είμαι και μου το σφυρίξουν καλοθελητές. Πρακτική για να σε κάνουν να ζηλέψεις... αμ δε. Ο άντρας ο λογικός κοιτάει στα μάτια μόνο αυτή που θέλει και δεν αλληθωρίζει ρίχνοντας βλέμματα από εδώ κι από εκεί. Αν θες φίλε μου να παίζεις, σε αφήνω στην ησυχία σου και τραβάω το δρόμο μου ανενόχλητη. Είναι ανέντιμο να μη σέβεται ο άλλος την κοπέλα που συνοδεύει. Και το λέω επειδή μου έχει τύχει... δυστυχώς... αλλά ήταν μία επιμορφωτική εμπειρία, το λιγότερο.* 
2. Ο φωνακλάς.... Πω πω βρε παιδί μου, μου τη δίνει στα νεύρα όταν ο άλλος υψώνει φωνή με το παραμικρό. Προσωπικά δεν το λαμβάνω ως δείγμα ανδρισμού αλλά γαϊδουριάς, επιδείξεως και ύπαρξης πολλών κόμπλεξ που ένας χοντροκομμένος νομίζει ότι θα σκεπάσει με τις γκαρίδες του.
3. Αυτός που δεν διαβάζει καθόλου, έστω μία εφημερίδα. Ξεχωρίζει εκείνος που σηκώνει ένα φύλλο χαρτιού να το κοιτάξει, από εκείνον που βλέπει το αλφάβητο γραμμένο κάπου και χασμουριέται προκαταβολικά. Για μένα είναι σημάδι ότι δεν τον ενδιαφέρει να εξελίσσεται, έστω με τον αργότερο ρυθμό... 
4. Ο τσιγκούνης. Εντάξει, να σε προσκαλεί για καφέ, κι επειδή ήρθε να σε πάρει με το αυτοκίνητο του (που μένετε και κοντά...,) να περιμένει να τον κεράσεις... ε... 
5. Ο πολύ μοδάτος. Άλλο να είναι καθαρός και περιποιημένος και άλλο να μου έρθει με το σούπερ γυαλί ηλίου, το μοδάτο τζιν, το κούρεμα από περιοδικό και το ακριβό παπούτσι-φιγουρίνι. Καλά, εκεί θα μείνω και για λίγο, μόνο και μόνο για να πιάσω στο δούλεμα τον τύπο. Ένα σκέτο πουκαμισάκι με ένα τζινάκι και αθλητικά μου κάνουν τη δουλειά. 
6. Ο αμφισβητίας. Συγκεκριμένα, αυτός που αμφισβητεί συνέχεια αυτά που λέω. Είναι άλλη μία προσπάθεια κάλυψης δικών του κόμπλεξ και επίσης άλλος ένας τύπος ανθρώπου που θα με κάνει να ασχοληθώ μαζί του κάπως, έτσι, για να του σπάσω τα νεύρα!
7. Ο δε-λέω-πολλά-για-να-δείξω-μυστήριος. Ε, φαίνεται βρε παιδί μου αν ο άλλος έχει μυστήριο από μόνος του ή αν το φτιάχνει αυτός. Το τι σαχλαμάρες του στυλ "ε δεν μπορώ να σου πω...", αφήνοντας ένα κιλό υπονοούμενα από πίσω,  έχω ακούσει, που στο τέλος αποδείχθηκαν ΑΕΡΑΣ, δε λέγεται. Και δυστυχώς δεν επρόκειτο για ένα μόνο άτομο. Μου έχει τύχει να το πουν, αλλά ευθέως και χωρίς καμία προσπάθεια για δημιουργία ατμόσφαιρας -αλλά, άλλο εκείνο. Φαίνεται εκείνο.
8. Αυτός που δίνει περισσότερη σημασία στους φίλους του παρά στην κοπέλα. ΔΕΝ λέω να τους γράψει στους παλαιότερους πάπυρους τους φίλους του, αλλά να κρατάει ισορροπία. Κι επίσης, δεν είναι σωστό για μένα η κοπέλα να βάζει τον άνθρωπο της να διαλέξει ανάμεσα σε αυτήν και εκείνους. Δε γίνεται. Βάλε μία γυναίκα να διαλέξει ανάμεσα σε έναν άντρα και τα καλλυντικά της... Με πιάνετε. Ούτε επίσης να κολλάει στην κοπέλα και να μην την αφήνει να πάρει ανάσα. Ισορροπία είναι η λέξη-κλειδί για μένα. Εύκολο στα χαρτιά βέβαια, το ξέρω...
9.Να οδηγεί σαν τρελός... Άλλη μία απόδειξη ότι θέλει να καλύψει διάφορα κόμπλεξ του. Και δηλαδή εντάξει, πετυχαίνει έναν ανεγκέφαλο σε ανοιχτή λωρίδα που τον προκαλεί για κόντρες. Εγώ τι φταίω; Το καλύτερο αφροδιασιακό για μένα είναι όταν ο άντρας σέβεται τους κανόνες και δεν παθαίνει κρίση κάθε φορά που βγαίνει στους δρόμους. Τι, νομίζει ότι με εξιτάρει να κάθομαι ζαρωμένη στη θέση του συνοδηγού και να θυμάμαι κάθε προσευχή που μου έμαθαν από το δημοτικό; Όχι... Δείχνει ότι όχι μόνο δε σέβεται τη δική μας ασφάλεια, αλλά ούτε και των άλλων. Αν θέλει ο άντρας να πατήσει τέρμα το γκάζι, πίστες υπάρχουν. Να βγάλει τα απωθημένα του εκεί.
10. Αυτός που θέλει συνέχεια να κινείται. Που δεν τον χωράει ο τόπος. Που ανα εβδομάδα βγάζει και από καινούριο πλάνο για τη ζωή του. Που δε σε αφήνει να νιώσεις σταθερότητα και ασφάλεια. Και πάλι, δεν εννοώ ότι προτιμώ τους μούχλες. Εγώ μιλάω για τα άκρα τώρα. Κάπου στη μέση είναι το ιδανικό... Πλάνα με ρίσκο και ενθουσιασμό ναι, αλλά σε λογικά πλαίσια.

Αυτά. Κοίτα να δεις που, ενώ στην αρχή δεν ήμουν σίγουρη αν θα έβρισκα 10 τύπους, τελικά θα μπορούσα να γράψω και παραπάνω. 
Άντε, cheers!

*Το ανέφερα και σε σχόλιο μου σε σχετική ανάρτηση της dear-e-diary.blogspot.com.

7 σχόλια:

Xristina @ Dear e-diary είπε...

Μα τι ζητάμε επιτέλους?

Εναν όμορφο, έξυπνο , με καλούς τρόπους και κοιλιακούς. Να μας φέρεται σα βασίλισσες αλλά να μην είναι και χαλβάς. Να αγαπέι το σόι μου και τους φίλους μου, να βγαίνει μαζί μου όποτε εγώ θέλω και να βγαίνει με τους φίλους του όποτε εγώ θέλω.

Να είναι καθαρός, νοικοκύρης αλλά όχι ψείρας. Να εχει μια καλή δουλειά, να βγάζει πολλά λεφτά για να πηγαίνουμε ταξίδια αλλά να μη δουλευει πολλές ώρες.

Τόσο πολλά είναι???????????

Nasia είπε...

διάβασα αρκετές αναρτήσεις αυτού του παιχνιδιού και περιέγραψες μερικούς χαρακτήρες που δεν είχα διαβασει ως τώρα!
με κάλεσαν κι εμενα ,αλλά δεν επαιξα στο μπλογκ μου ,απάντησα στα σχόλια...άλλη φορά θα σε έχω υπόψιν,αφού είσαι παιχνιδιάρα...αν σε θυμηθώ χαχαχαχα
καληνύχτα!

SparklingBlue είπε...

@Χριστίνα: Ωχ, αυτή την εντύπωση έδωσα; Επειδή είμαι ακριβώς το αντίθετο... Ζητάω να έχει μόνο μυαλό και τίποτα άλλο! Όσο με εξιτάρει ένα δυνατό μυαλό, δε με εξιτάρουν ούτε ένα μάτσο κοιλιακοί ούτε να μου ανοίγει την πόρτα να μπω/βγω... Και λίγη ακαταστασία είναι ανθρώπινη, χεχε!
@Νάσια: Τιμή μου αν με θυμηθείς, αλλά ξέρεις πλέον πώς πάει... Αν το πάρω είδηση και μου αρέσει, βρε θα το παίξω!

SparklingBlue είπε...

Επίσης, Νάσια, ξέχασα να πω για τους τύπους που δεν διάβασες αλλού: Εεε, μπρίκια κολλάμε;... (ψώνιο εγώ;)

Nasia είπε...

για να μην παρεξηγηθώ το'' αν σε θυμηθώ'' δεν σημαινει πως θελω να σχολιαζεις σε εμένα ,σε καμια περίπτωση! αλλά δεν σε βλέπω και σε μπλογκς που πάω και από εκεί μου μένουν τα ονόματα...λόγω αλτσχάιμερ ξεχνάω αν δε βλέπω κάποιον συχνά ,οπότε σε θυμάμαι συνήθως απο τον Αμερικλάνο που πας πάντα χαχαχαχα
καλημέρα!

Xristina @ Dear e-diary είπε...

Αλίμονο το ξέρουμε τον έρωτα για το μυαλό!!!

Βασικά με το σχόλιο μου ήθελα να μας σατιρίσω όλες... Που τα θέλουμε όλα και να συμφέρει...

SparklingBlue είπε...

@Nasia: Είναι που καταγόμαστε από το ίδιο νησί και έχουμε αναπνεύσει τον ίδιο αέρα με τον Αμερικλάνο και του γράφω σχόλια, χαχαχα. Συμπάσχω, καταλαβαίνεις! Όχι βρε Νάσια μου, ούτε εγώ μετράω ποιος μου σχολιάζει και ποιος όχι. Να ήξερες σε πόσα μπλογκς πηγαίνω και δεν έγραψα ποτέ ούτε μία λέξη...

@Χριστίνα: Κρύβε λόγια, κρύβε λόγια!! χι χι χι χι