Το να πας στο ΣΕΠΕ είναι η ακραία λύση και δεν το έχω κάνει ακόμα. Ο βασικός λόγος είναι ότι ο πρώην εργοδότης, εθισμένος και άγων ζωής μόνο με ψέματα, θα αραδιάσει ο,τι του κατέβει στον περίγυρο, για να αμαυρώσει εμένα. Δυστυχώς, εργασία και σπίτι είναι πολύ κοντά σε θέμα απόστασης, το μέρος που ζω είναι μικρό... και είναι μερικά καθάρματα, ρε γμτ, που έχουν τον τρόπο να γίνονται πιστευτοί! Έστω για όσο κρατήσει το ψέμα τους! Επομένως, όταν κάνω την κίνηση, σκέφτομαι ότι θα ακούσω τα εξ αμάξης... Μέχρι τώρα, λοιπόν, προσπαθώ να ακολουθώ τον δρόμο της διπλωματίας, ο οποίος ευτυχώς με έχει βγάλει σε κάτι ψιλοφωτεινά σοκάκια, και κάνω υπομονή μέχρι το μεγάλο ξέφωτο. Ας φωτιστεί ο ευλογημένος, να τελειώσει η ταλαιπωρία και των δύο μας για 3 και 60 (που όμως είναι θησαυρός αυτή την εποχή της ανεργίας!).
Συμμετείχα σε ένα ενδιαφέρον project αυτό το διάστημα και κύλησε ευχάριστα και δημιουργικά η περασμένη εβδομάδα. Συν ότι έμαθα να δουλεύω καινούριο software, που μπορεί να φανεί χρήσιμο ξανά και ξανά. Τώρα... Περιμένω το μεγάλο μπαμ. Μακάρι να γίνει! Προετοιμάζομαι εντατικά και περιμένω τις προθεσμίες. Αμήν.
Αυτά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου