Τερμάτισε το όνειρο που είχα μήπως γινόταν κάτι με το παιδί εκείνο. Ήταν δύσκολο εξαρχής αλλά τώρα πλέον το ξέρω. Απάντησε ευγενικά στις ευχές που του έστειλα (σίγουρα διερωτώμενος τι φλασιά έφαγα τελευταία), χωρίς να δώσει συνέχεια. Το προσπάθησα, έστω και αργά.
Η πρωτεύουσα δεν άλλαξε. Βρήκαμε ένα πολύ βολικό airbnb στο κέντρο και κάναμε τις βόλτες και τα ψώνια μας χωρίς να ξοδεύουμε χρόνο στις μετακινήσεις. Όταν λέω ψώνια, εννοώ μία τσάντα, ένα καλσόν κι ένα σετάκι κραγιόν, μισή τιμή. Προσιτές μάρκες, επίσης. Μην νομίζετε δηλαδή πως περιδιάβαινα τους δρόμους του Κολωνακίου και οι πιστωτικές μου κάρτες έπαιρναν φωτιά. (Δεν έχω καν πιστωτικές).
Πάλι άνοιξε η προοπτική μίας νέας δουλειάς σε άλλον τομέα από αυτόν που ήδη εργάζομαι, αλλά ξέρω ότι ούτε αυτή θα φτουρήσει. Η κατάσταση επαναλαμβάνεται όλα τα χρόνια που πλησιάζει ο καιρός να ξεκινήσω στην άλλη δουλεία (σωστός ο τόνος). Προκύπτει από κάπου μία ενδιαφέρουσα θέση που με κάνει να ελπίζω πως επιτέλους θα γλιτώσω από τους κατσαριδομούρηδες, και στο τέλος τρώω ένα χαστούκι ΝΑ που με ρίχνει ακόμα περισσότερο. Φέτος είμαι προετοιμασμένη λοιπόν. Εκεί στον βόθρο θα είμαι και θα είμαι και θα είμαι.
Ας βάλω τουλάχιστον στόχο να φτιάξω τη σιλουέτα μου, που την ταλαιπωρώ πολύ καιρό. Αυτό τουλάχιστον θα με τονώσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου