Τρίτη 20 Φεβρουαρίου 2018

Σήμερα-αύριο

Τις προάλλες μία συγγενής κάποιας ηλικίας ζήτησε τη βοήθεια μας για μία επέμβαση που θα έκανε. Την φιλοξενήσαμε για μερικές μέρες, όπου μας σύγχιζε σε καθημερινή βάση με την αδιακρισία και την αναισθησία της (π.χ. άνοιγε ντουλάπες-συρτάρια σε υπνοδωμάτια για να δει και να κριτικάρει τι υπάρχει μέσα...), αλλά επειδή είναι γνωστή περίπτωση εδώ και πολλά χρόνια, απλώς κάναμε υπομονή. Εγώ πάντως το δικό μου δωμάτιο το είχα πάντα κλειδωμένο, και εννοείται δεν έχαψα το καρφί της ότι το κλείνω επειδή είναι ακατάστατο και δεν θέλω να το δει. Ας έλεγε ακόμα και ότι οι τοίχοι είναι γεμάτοι από περιττώματα κατσαρίδων και το πάτωμα είναι κόκκινο από αίμα ποντικών. Τον ψυχολογικό εκβιασμό "όχι δεν είναι, να έλα να δεις" δεν τον πέτυχε.
Η διαμονή της διακόπηκε από την ίδια, όταν διαπίστωσε πως ακόμα δεν είχα αναρρώσει πλήρως από τη λοίμωξη που είχα και ο βήχας μου ήταν έντονος. Σε τρεις μέρες μάζεψε τα πράγματα της λέγοντας πως δεν ένιωθε καλά και μάλλον την κολλήσαμε εμείς (οι γρουσούζηδες κακόψυχοι άνθρωποι που ανοίξαμε το σπίτι μας).
Προχτές (3 εβδομάδες από την φιλοξενία), μας ενημέρωσε πως ήταν άρρωστη κλπ κλπ. Μας ζήτησε να πάμε στο χωριό (30 λεπτά με το αυτοκίνητο) για να την πάρουμε μέχρι το φαρμακείο (5 λεπτά από το σπίτι της). Αρχικά δεν ήθελα αλλά στη συνέχεια είπα εντάξει. Το ευχαριστώ της ήταν να χτυπιέται στη μέση του δρόμου αφού βγήκε από το φαρμακείο, επειδή "δεν είχα παρκάρει καλά το αυτοκίνητο και θα έπρεπε να πατήσει μέσα σε λάσπες". Δεν ίσχυε, φυσικά. Υπήρχε μία λακουβίτσα με νερό σε μία άκρη. Η μάνα μου μπήκε άνετη μέσα. Εκείνη όχι. Περίμενε να βγω στον δρόμο κόβοντας την κίνηση, για να μπει "κυρία" μέσα.
Και φυσικά αυτή ήταν η τελευταία φορά που την εξυπηρέτησα εγώ προσωπικά, με δική μου πρωτοβουλία. Μας είπαν και ......κες στο τέλος...

Αυτή τη στιγμή, Νο1 προτεραιότητα είναι να ανοίξει ένα δρομάκι επικοινωνίας με το άλλο παιδί. Αμα δεν θέλει, όλα καλά. Θα έχω πάρει την απάντηση μου!

2 σχόλια:

Nasia είπε...

χαχαχα εχω μια ολόιδια θεία ,που ερχοταν σπιτι μου ,ανοιγε τις ντουλαπες ,σηκωνε τα κλινοσκεπασματα για να δει τα σεντονια μου και κατα ποσο ηταν σιδερωμενα κ.τ.λ...τωρα ειναι 87χρ. και με ταλαιπωρει να την πηγαινοφερνω σε γιατρους ,ενω τα παιδια της ζουν Θεσσαλονικη ,γιατροι παρακαλω, και δεν εχουν χρονο βλεπεις....ειναι η αγαπημενη αδερφη του πατερα μου και ο,τι κανω το κανω γι αυτον,αλλα εδω και κανα 2 μηνες της τα ξεκοψα κι εγω! 1700 ευρω συνταξη παιρνει και της τα τρωει ο ενας χαραμοφαης γιος της!Αντε να δουμε τι θα γινει και με αυτους που πας και μπλεκεις χαχαχα

SparklingBlue είπε...

Γιατί το είδα τώρα το σχόλιο αυτό; Όσες φορές μπήκα, έλεγε "Δεν υπάρχουν σχόλια" στο κάτω μέρος. Τι να πω!

Και η δικιά μας τα ίδια κάνει με τα λεφτά και τα 2-3 σπίτια που έχει (βέβαια η σύνταξη της δεν είναι 1700, ούτε τα μισά πλέον δεν φτάνει από αυτά). Πηγαίνει και ζει όποιος και όποια χαραμοφάης/χαραμοφάισσα υπάρχει στην οικογένεια, και τα λεφτά της πηγαίνουν σε εκείνους που έχουν πολλά περισσότερα λεφτά από όλους μας. Εννοείται κανείς τους (χαραμοφάηδες-εισπράττοντες) δεν συγκινείται να την βοηθήσει όταν θέλει κάτι. Μάντεψε σε ποιους στρέφεται.
Το κερασάκι είναι ότι άγεται και φέρεται ως "ευλαβής πιστή".

Τέλος πάντων. Εγώ τουλάχιστον κοιμάμαι κάθε βράδυ με το κούτελο καθαρό!

Με αυτούς που έμπλεξα δεν γίνεται τίποτα. Το παιδί το πρόσφατο απάντησε ευγενικά στις ευχές μου, χωρίς να δώσει συνέχεια. Το άφησα κι εγώ στην ησυχία του. Ο άλλος επιμένει μέσω κοινωνικής δικτύωσης αλλά θα του περάσει.

Υγείες!