Κακιούλες...

Είδα κατά τύχη σήμερα στον δρόμο τον τύπο με τα λεφτά από τα σοκολατάκια, ο οποίος μου είπε πως 1ον, ξέρει πως μου τα χρωστάει, και 2ον, πως δεν κρατάει πάνω του. Του απάντησα να μην ανησυχεί και κάποια στιγμή θα του πω εγώ η ίδια "κατέβαινε".

Ενδέχεται λοιπόν να τα πάρουμε.

Οι κοριοί στο γραφείο έκαναν τη δουλειά τους (όταν δεν μπορείς να το αποφύγεις, το χρησιμοποιείς προς όφελος σου) και απρόσμενα έγιναν κάποιες αλλαγές που με αφορούσαν, για τις οποίες ας πούμε πως "μονολογούσα" όταν "δεν άκουγε κανείς άλλος στο γραφείο". Καλό; Με παραδέχεστε;
Δεν μπορώ να καταλάβω πως τα άλλα τα ζώα τόσα χρόνια δεν πήραν χαμπάρι τι γίνεται. 
Χμ, η απάντηση βρίσκεται μέσα στην ίδια την παραπάνω πρόταση... Το τι του σέρνουν ώρες ώρες, δεν λέγεται. (Ακούγεται όμως. Μπαχαχα). Να πρόσεχαν.

Αυτά. Υγιαίνετε!