Προβληματισμοί

Τρέχει κάτι με τους πλανήτες που άπτονται θεμάτων διαπροσωπικής επικοινωνίας, μήπως;
Ένα μπάχαλο είμαστε αυτόν τον καιρό.

α. Ασχολούμαι με ένα παιδί που δεν με ενδιαφέρει πάρα πολύ, αλλά με κολακεύει που ζητά την προσοχή μου. (Δεν τον παραπλανώ με ψευδο-φλερτ βέβαια, δεν παίζουμε με τα αισθήματα ενός ανθρώπου).
β. Με αποφεύγει ένας άλλος φίλος, επειδή φοβάται ότι η κατάσταση μου (eternally single) προσελκύει μάζες θαυμαστών και ότι ανάμεσα στις μάζες, η δικιά του θα βρει άλλον, καλύτερο ιππότη και θα φύγει. (Τρέχα γύρευε).
γ. Εξέφρασα τα σωρευμένα παράπονα μου για μία κοινή φίλη, και ο δέκτης των παραπόνων μού εξέθεσε με λεπτομέρεια τους λόγους που εξηγούν τη συμπεριφορά της πρώτης. Εξαλείφθηκαν λοιπόν οι ενστάσεις μου, αλλά η εν λόγω φίλη, παρόλο που άλλαξα τη στάση μου απέναντι της, εξακολουθεί να μην είναι σωστή απέναντι μου (Εκεί κι αν τρέχεις και γυρεύεις)
δ. Νομίζω εξασθενεί το crush που έχω για εκείνον τον τύπο. Υπάρχει, αλλά πλέον δεν κυνηγάω ούτε επικοινωνία, ούτε συναντήσεις, ούτε να μάθω νέα του από τρίτους. Εφόσον ήθελε, θα μου τα παρείχε ο ίδιος όλα αυτά. Άρα... Κρατάω την αξιοπρέπεια μου, αυτό το πολύτιμο αγαθό μας. (Όχι αλαζονεία. Αξιοπρέπεια. Το πάλεψα πάρα πολύ καιρό, αλλά δεν βλέπω κάτι ενθαρρυντικό).

Αυτά για την ώρα.