Περί τέκνων

4. Είναι δυνατόν, εαυτέ μου, να υπάρχουν άνθρωποι που δεν θέλουν/ δεν τους ενδιαφέρει να κάνουν παιδιά;

Μέχρι πρόσφατα είχα κι εγώ την ίδια απορία. Αλλά η απάντηση είναι πολύ απλή και μας αναβοσβήνει ανά διαστήματα μέσα από δελτία ειδήσεων και λοιπά ενημερωτικά δρώμενα: Άνθρωποι που παραμελούν/ κακοποιούν ποικιλοτρόπως παιδιά, μικρά ή πιο μικρά ή πιο μεγάλα, και μας κάνουν να αναφωνούμε "Αφού δεν ήταν άξιοι να γίνουν γονείς, γιατί έγιναν;;". Λοιπόν, νομίζω πως όσοι δηλώνουν και περνάνε τη ζωή τους χωρίς να τεκνοποιήσουν, είναι άνθρωποι συνειδητοποιημένοι ως προς το αποτέλεσμα αυτής της πράξης, αν την έκαναν: Θα αδιαφορούσαν, για παράδειγμα, για τα τέκνα τους. Επομένως, αντί να υποκύψουν στις κοινωνικές καταπιέσεις, ακολουθούν το δικό τους ένστικτο. Βέβαια, και με αυτή την επιλογή τους είναι δακτυλοδεικτούμενοι, διότι η φύση του ανθρώπου προστάζει την εξέλιξη και διαιώνιση του είδους - αλλά τι είναι καλύτερο, παιδιά πονεμένα που κατά πάσα πιθανότητα θα πονέσουν τα ίδια αργότερα συνανθρώπους τους, ή να υπάρχουν άνθρωποι "άκληροι" που δέχονται κριτικές πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα αλλά χωρίς να βλάπτουν το κοινωνικό σύνολο;