Ξεκίνησα, που λέτε, τις νέες μου περιπέτειες. Μπορώ πλέον να λέω, εργασία και χαρά! Επιτέλους, γκουντμπάι ανεργία, γουέλκομ απασχόληση. Είναι νωρίς για να προβώ σε βαρυσήμαντες εκτιμήσεις, αλλά η πρώτη εντύπωση είναι ότι πρόκειται για ένα καλό εργασιακό περιβάλλον με νορμάλ συναδέλφους. Αφήστε που δεν περίμενα να έχεις πρόσβαση σε υλικά γραφείου (στυλό, χαρτιά, φωτοτυπίες, ένα μπλάνκο βρε παιδί μου!) και χωρίς να πρέπει να τα ασφαλίζεις στο συρτάρι σου κάθε φορά που σηκώνεσαι να πας στο διπλανό δωμάτιο, π.χ. Θυμάμαι που πέρσι έφερνα δικά μου πράγματα από το σπίτι και αν τύχαινε να ξεμείνεις από στυλό, πχ, έπρεπε να κάνεις αίτηση στον προϊστάμενο να σου δώσει ένα. Αν, μάλιστα, το έβρισκες στη θέση του την επόμενη μέρα, έλεγες, ας παίξω κι ένα λαχείο, τώρα που με πάει. Για να καταλάβετε πώς είχαν τα πράγματα, μία φορά χρειαστήκαμε στο τμήμα μου μαρκαδόρο. Το είπα στην προϊσταμένη και μου είπε να πάω στο γραφείο της και να ζητήσω έναν από τον βοηθό της, αφού του πω όμως ότι με έστειλε εκείνη.... Διαφορετικά θα έφερναν την αστυνομία, φαντάζομαι, για απόπειρα ληστείας.
Επίσης, πόσο με ξεκουράζει η σκέψη ότι χρειάζομαι μόνο γύρω στα 10-12 λεπτά να πάω και μάλιστα με τα πόδια; Το κερασάκι είναι ότι σου προσφέρουν και γεύμα. Αμέ. Την πρώτη μέρα δεν το ήξερα και πήγα έχοντας φάει κανονικά το πρωινό μου. Τη δεύτερη όμως... του έδωσα και κατάλαβε. Και έτσι θα του δίνω να καταλαβαίνει, από εδώ και στο εξής. Εκτός κι αν αλλάζει κάτι με τις βάρδιες (το έχουμε κι αυτό), αλλά κι αν αλλάζει, εκεί θα τα χαλάσουμε; Ευκαιρία να ψάξω για συνταγές για σνακ, να φέρνω από το σπίτι. Μέχρι τότε όμως, καλή μας όρεξη εντός εργασίας. Για όσο κρατήσει.
Αυτά. Καλή Πρωτομαγιά και υγεία πάνω από όλα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου