Αλλάζει ο άνθρωπος, ωρε;

Πότε έβαλα εγώ επιβεβαίωση ότι δεν είστε ρομπότ για όσους αφήνουν σχόλια; Μπα...

Βρε παιδιά, μα να είναι νόμος πλέον, ο κάθε φαφλατάς που περηφανεύεται για τον εαυτό του και γενικά έχει μεγάλο στόμα, στην πραγματικότητα να είναι αερολόγος και, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε, τρόμπας; Αυτό το διάστημα έχω προσωπική εμπειρία από τέτοια κατάσταση... Από λόγια, να φαν οι κότες και να ταΐσουν και τα γουρούνια στο διπλανό στάβλο. Το να μιλάει βέβαια κάποιος και να λέει τα δικά του, αναφαίρετο δικαίωμα του είναι. Διότι όλοι μας κάποια στιγμή το κάνουμε, γιατί να το αρνηθούμε και να το παίξουμε άσπιλοι. Το θέμα μου είναι, όταν αυτός ο τρόμπας πάει να παίξει με το μυαλό σου, να σου επιβάλλει δικές του απόψεις, να σου κάνει έναν μικρό πόλεμο νεύρων και στο τέλος να σε βγάλει ότι είσαι κι εσύ άλλο ένα σκάρτο κομμάτι της ανθρωπότητας, σε αντίθεση με εκείνον που λάμπει από διαύγεια, εξυπνάδα, πονηριά, προνοητικότητα και μεθοδικότητα. Εκεί είναι το θέμα μου. Το καλό είναι ότι στη ζωή μου έχω γνωρίσει τόσους τρόμπες, μπορείτε να πείτε δηλαδή ότι έχω τρομπο-μαγνήτη, που έχω αναπτύξει αντισώματα και το αυτί μου πλέον δεν πολυϊδρώνει. Εντάξει, ώρες-ώρες ιδρώνει, δε λέω, επειδή ακόμα διατηρώ την πεποίθηση μου ότι κάπου εκεί μέσα, ο κάθε άνθρωπος έχει μία καλή προαίρεση.
Τέλος πάντων. Χρόνος είναι, θα περάσει και θα τα κοιτάμε μετά και θα λέμε, βρε τον τρόμπα τι έλεγε! χαχαχαχα. Μου αρκεί που εγώ θα είμαι εντάξει με τον εαυτό μου, διότι στην τελική, εσύ και ο εαυτός σου μένουν το βράδυ (ξέρετε τι εννοώ -δε λέω για το κορμί που -ενδεχομένως- να είναι αραγμένο δίπλα μας).
Έφαγα κάτι θαλασσινά το Σάββατο... τα ευχαριστήθηκα. Ποια, εγώ, που μέχρι τώρα δε με συγκινούσαν τοιαύτα εδέσματα. Τα τρώω, αλλά δεν κάθομαι να τα ονειρεύομαι κιόλας (όπως έκανα με τα προχτεσινά). Αλλάζει ο άνθρωπος ωρε ή δεν αλλάζει; Εκτός κι αν επηρεάστηκα από το καλοκαιράκι. Θα δείξει!