Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2020

Τάπα;

Θέλω να διηγηθώ κάτι που έγινε και χρειάζομαι να το βγάλω από μέσα μου.

Πρώτα, να πω ότι η συνέντευξη που ανέφερα στην προηγούμενη ανάρτηση μου πήγε πολύ καλά και υπάρχουν πολλές πιθανότητες να συνεργαστούμε με εκείνη την εταιρεία. Δεν με ρώτησαν λεπτομέρειες για την προηγούμενη δουλειά, επομένως δεν χρειάστηκε να πω κάποιο λευκό ψέμα.

Λοιπόν, εδώ στην περιοχή ανοίγει καινούριο γραφείο με παροχή κάποιων συγκεκριμένων υπηρεσιών και εννοείται πως άδραξα την ευκαιρία να κάνω αίτηση. Η ιδιοκτήτρια είναι κατά κάποιον τρόπο συγχωριανή, απλώς δεν είχαμε ποτέ πάρε-δώσε. Πριν κάποιες μέρες βρεθήκαμε κατά τύχη, την ρώτησα πότε θα ξεκινήσει τις συνεντεύξεις, και μου είπε ότι πρώτα θέλει να ξεκαθαρίσω τα πράγματα με το νυν αφεντικό μου, επειδή της έχει δημιουργήσει κάποια προβλήματα και μου τα παρέθεσε (είναι πολύ κοντά οι δύο εργασιακοί χώροι). Της είπα τότε πως δεν υπάρχει λόγος να ξεκαθαρίσω κάτι ακόμα, πως σε γενικές γραμμές κι εγώ είμαι δυσαρεστημένη μαζί του και πως θα μιλήσουμε στη συνέντευξη. Μου είπε πως αυτό θα γίνει κατά τον Μάρτιο, εκτός αν της την "δώσει" και το πάρει νωρίτερα.
Λαμβάνω λοιπόν τηλεφώνημα της πριν λίγες μέρες για συνέντευξη.
Πάω.
Η πρώτη της ερώτηση ήταν, αν μίλησα με το "νυν" αφεντικό μου. Της είπα πως δεν πρόκειται να ξαναπάω σε εκείνη τη δουλειά, και της εξήγησα τους λόγους.
Και μου είπε... ότι εκείνη ψάχνει άτομα με εχεμύθεια, κάτι το οποίο εγώ δεν φαινόταν να έχω, επειδή μίλησα για ορισμένες καταστάσεις σε εκείνον τον επαγγελματικό μου χώρο. Και πήρε έναν αέρα κάπως "υπεροχής", επειδή "με τάπωσε".
Λοιπόν, εκείνη τη στιγμή ένιωσα πολύ άσχημα και όντως ντράπηκα. Διατήρησα όμως την ψυχραιμία μου, την άφησα να μου παραθέσει λεπτομέρειες για τη θέση (παρόλο που ήταν εμφανές πως δεν θα την έδινε σε μία ...μη εχέμυθη όπως εγώ) και, ευτυχώς, με το που ανέφερε ξανά το θέμα της εχεμύθειας, ανασυγκροτήθηκα και της είπα τα εξής:

- Ότι εκείνη με ρώτησε τον λόγο που φεύγω από εκείνη τη δουλειά και όφειλα να απαντήσω,
- Ότι οι συγκεκριμένες καταστάσεις που της ανέφερα είχαν αντίκτυπο στην επαγγελματική μου εικόνα και πως υπήρχε μεγάλο ενδεχόμενο να φτάσει στα αυτιά της κάτι για μένα, το οποίο δεν ίσχυε (εννοώντας φυσικά το "νυν" αφεντικό και την αφερεγγυότητα του, μην ξεχνάμε πως είναι γείτονες),
- (Επειδή μου έκανε κήρυγμα για το πόσο σωστή εργοδότρια είναι και πόσο τυπική και ότι υπάρχει οικογενειακή ατμόσφαιρα) Πως όπως κάποιος, όπως εκείνη πχ, έχει υψηλές απαιτήσεις από τον υπάλληλο της, έτσι και ο υπάλληλος έχει υψηλές απαιτήσεις από τον εργοδότη του! (Την ξάφνιασα εκεί και με κοίταξε παγωμένη),
- Ότι μπορεί να ρωτήσει άλλους επαγγελματίες δίπλα ακριβώς, που γνωριζόμαστε, για το τι έχω πει για το "νυν" αφεντικό μου και θα της πουν ότι μιλάω με τα καλύτερα λόγια (ισχύει) και ότι εκείνη ήταν ιδιαίτερη περίπτωση και όφειλα, ξαναλέω, να της πω κάποια πράγματα - το οποίο και έγινε μεταξύ μας, χωρίς άλλους μπροστά (πέρα από τη γραμματέα της). 

Ξέρω πως η εχεμύθεια είναι πολύ σημαντική και ότι η γυναίκα θεώρησε πως έπρεπε να το θίξει, θεωρώ όμως ότι έπρεπε να δουλέψει περισσότερο την προσέγγιση της και να μιλούσε μόνο αφότου είχε σχηματίσει ολοκληρωμένη εικόνα της κατάστασης.  Μου έθιξε την προσωπικότητα και όχι κάτι στιγμιαίο. Όταν σε χαρακτηρίζουν "μη εχέμυθο", σου λένε ότι δεν μπορεί να σε εμπιστευτεί κανείς, ποτέ. Με έκρινε χωρίς να σκεφτεί ότι της έδωσα τεκμηριωμένη απάντηση και ότι δεν είμαι άτομο που πηγαίνει όπου το πάρει ο άνεμος.

Τελικά η θέση δεν με ενδιέφερε και της το είπα, ούτως ώστε να μη βγάλει από τη διαδικασία επεξεργασίας - τον τενεκέ δηλαδή- και να προχωρήσει στον επόμενο υποψήφιο. Πράγματι δεν με ενδιέφερε, δεν το είπα από πείσμα.

Εντωμεταξύ, τα δεδομένα της συγκεκριμένης θέσης δεν ήταν όλα σύννομα. Άραγε, δεν το κατάλαβε, την ώρα που μου έκανε κήρυγμα; Δεν έφτασα στο σημείο να τα σχολιάσω, διότι εκεί πια θα ανέβαιναν οι τόνοι, και θα έχανα τον κόπο μου. Και ξέρετε κάτι τελευταίο; Μέσα στο κήρυγμα έλεγε πως "είναι πάρα πολύ αυστηρή, πως δεν δέχεται κανένα λάθος, πως λάθη κάνει μόνο αυτή, και πως με το παραμικρό που δεν της αρέσει, δίνει απόλυση", κλείνοντας με τη φράση "και σε όποιον δεν αρέσει, να το χέσω".
Επίπεδο, ναι;

Δεν υπάρχουν σχόλια: