Men

Περνάνε οι μέρες και το βασανιστήριο της νέας σεζόν πλησιάζει επικίνδυνα. Ξεκινάω πάλι τη δουλειά, στο ίδιο μέρος, με τα ίδια άτομα, με τις ίδιες συνθήκες. Το μόνο καλό είναι πως μεταξύ των συναδέλφων θα είναι και το παλικάρι το λεβέντικο, εκείνο, ξέρετε ποιο. Είναι μία ευχάριστη στιγμή της ημέρας, όταν συναντιόμαστε τυχαία σε κάποιον διάδρομο και τον πιάνει αμηχανία. :) (είπε η ψυχραιμότερη - κι όμως, ναι).

Λαμπρή Δευτέρα χτες και πήγαμε για καφέ με παρέα. Σε άλλο μαγαζί. Ανοίγει λοιπόν το στόμα του στα καλά καθούμενα ένας και λέει ότι απεχθάνεται το μπαρμανάκι, διότι είναι ξυνός, ψυχρός, απόμακρος και την τελευταία φορά που πήγε, τον αγνοούσε και δεν πήγε να πάρει παραγγελία. Χα χα χα. Είναι γνωστός γκρινιάρης ο συγκεκριμένος αφενός, και αφετέρου πήρε εδώ και καιρό πρέφα το ρεύμα του μπαρμανακίου, επομένως ως σωστός ανήρ που νιώθει να κινδυνεύει, πήρε το φτυάρι του και ρίχνει. "Πες ότι σε έπιασαν οι αντιζηλίες τώρα", του είπε μια κοπέλα. Η απάντηση του ήταν αυτή που έπρεπε και δεν περιμέναμε: "Εμείς οι άντρες είμαστε μεγαλύτερες κατίνες από τις γυναίκες, να το ξέρετε!". Το παραδέχτηκε, λοιπόν. 



Θα έχω νεότερα τις επόμενες μέρες.