Τα κερατιάτικα...

Κατά τον Νοέμβριο ρωτάω έναν συγγενή εκ του εξωτερικού αν μπορεί να μου φέρει ένα συγκεκριμένο ηλεκτρονικό gadget, το οποίο εδώ είναι ακόμα σε υψηλή συγκριτικά τιμή. Ο συγγενής θα έφευγε για τις γιορτές και θα επέστρεφε τις πρώτες μέρες του νέου χρόνου. Δέχτηκε μετά χαράς, παρακαλώντας όμως να του έδινα τα λεφτά της παραγγελίας από πριν, διότι ήθελε να έχει πάνω του ευρώ για κάποιες αγορές που σκόπευε ο ίδιος να κάνει προτού φύγει. Εννοείται πως θα τα έδινα έτσι κι αλλιώς νωρίτερα (διότι εδώ στην Ελλάδα το φιλότιμο και η τσίπα είναι από τα λίγα που διασώζονται ακόμα). Μέσα σε 1-2 μέρες μου προώθησε και το email επιβεβαίωσης της παραγγελίας, στο οποίο αναγραφόταν ότι η παράδοση θα γινόταν στο σπίτι (συγγενή) σε 2 με 3 μέρες. Όλα ωραία και τακτοποιημένα λοιπόν.
Αμ δε.
Λίγες μέρες προτού έρθει, στέλνει ένα λακωνικό email ότι φθάνει την τάδε μέρα και ώρα, αλλά χωρίς την παραγγελία, και θα μου εξηγούσε από κοντά τι είχε γίνει. Πήρα τα στοιχεία από το email επιβεβαίωσης και η κατάσταση αναγραφόταν ως "ακυρωμένη". Η εξήγηση που έδωσε ήταν πως, είδε αργότερα πως είχε κατά λάθος παραγγείλει 2 φορές το ίδιο και έστειλε email στην εταιρεία να ακυρώσει το ένα. Δεν ξανακοίταξε τι γινόταν, έβλεπε ότι δεν ερχόντουσαν τα πράγματα, αλλά υπέθετε ότι η καθυστέρηση οφειλόταν στην αυξημένη κίνηση των γιορτών. Δεν σκέφτηκε, είπε, να τσεκάρει τον λογαριασμό του να δει αν του τράβηξαν τα λεφτά παρά μόνο όταν ήταν αργά πια και πλησίαζε το ταξίδι της επιστροφής. Εντάξει, γίνονται αυτά, Δεν θα σκάσουμε για πράγματα που φτιάχνονται. 
Χθες, λοιπόν, ήρθε με το πακετάκι. Του το έστειλαν με ταχυδρομείο οι δικοί του εκεί. Μέχρι εδώ καλά. Τα μη καλά ήρθαν όταν ξεκίνησε να λέει πως δεν περίμενε να κοστίζουν τόσα πολλά τα ταχυδρομικά. Πως ήταν παράλογα ακριβά. Ένα τόσο δα πακετάκι να χρεώνεται τόσα. Γενικότερα, πως ήταν πολλά τα λεφτά... (Άρη). Δηλαδή, με άλλα λόγια: Πλήρωσε μου και αυτά, διότι τα δώσαμε για σένα. (Δεν το εξέφρασε έτσι, αλλά αυτό εννοούσε καθαρά και ξάστερα). 
Παιδιά, εγώ εξαρχής έδωσα όσα μου ζήτησε τότε, στην παραγγελία. Μάλιστα, το ποσό που είπε ήταν παραπάνω από όσο αναγραφόταν στο σάιτ, και το δικαιολόγησε λέγοντας πως έπρεπε να υπολογίσουμε και τους φόρους. Ξέρω πως γίνονται κι έτσι, κι επειδή εγώ ήμουν αυτή που του ζήτησα να με εξυπηρετήσει, του τα έδωσα αμέσως, ώστε να είναι όλα τακτοποιημένα. 
Καταλαβαίνω ότι κάτι δεν πήγε καλά και πήρα στα χέρια μου το gadget με δύο μήνες καθυστέρησης. Στη ζωή είναι όλα.
Όχι όμως να μου ζητάνε να πληρώσω (κι άλλα), για λάθη που δεν έκανα εγώ.... 
(Καλά τα λένε, κερατιάτικα, λοιπόν...)

Υ.Γ. Στο τέλος δηλαδή θα έδινα τα ίδια λεφτά, με όσα κοστίζει αυτό το πραγματάκι εδώ! Ε, το έπαιρνα και μόνη μου στην τελική, σωστά;