Έχω καιρό να γράψω και οφείλεται στο ότι δεν προλαβαίνω. Πραγματικά, βγαίνουν τόσα πολλά στη φόρα τον τελευταίο καιρό, που έρχομαι στο σπίτι ίσα-ίσα να κάνω μπάνιο, να αλλάξω ρούχα και να κοιμηθώ το βράδυ.
Τα καλά νέα είναι πως στη δουλειά τα πράγματα κυλάνε ήρεμα (μέχρι τώρα). Οι πισώπλατες μαχαιριές έγιναν πισώπλατες μπουνιές (δεν έχουμε αιματοκυλίσματα, δηλαδή), αν και ανα πάσα στιγμή μπορεί να επανέλθουμε στα προηγούμενα- επιλέγω, ωστόσο, να απολαμβάνω την παρούσα νηνεμία. Επιπλέον, τελευταία τη δουλειά δεν την μισώ τόσο πολύ και σε αυτό συμβάλλει η συμπεριφορά των προϊσταμένων, οι οποίοι έμαθα πως λένε ανέλπιστα καλά λόγια για μένα σε τρίτους. Κι αυτό μπορεί να αλλάξει αύριο, φυσικά, αλλά ζούμε το παρόν και αφήνουμε το μέλλον για όταν έρθει η ώρα του.
Τι με προβληματίζει, όμως... Κάθε μέρα πηγαινοέρχονται διάφοροι συνεργάτες στο κτήριο. Φέτος, ήρθε μία καινούρια, η οποία περνάει λίγες ώρες την ημέρα μαζί μας και μετά πηγαίνει σε άλλες εταιρείες. Από κοινούς γνωστούς είχα μάθει πως πρόκειται για ένα ύπουλο άτομο που καταγράφει κάθε κίνηση των γύρω της και αδίστακτα χρησιμοποιεί κάθε πληροφορία όχι μόνο προς όφελος της, αλλά και για να προκαλέσει ζημιά στους άλλους. Όσο περνάνε οι μέρες, επιβεβαιώνω ότι πράγματι πρόκειται για ένα ύπουλο άτομο, το οποίο μπορεί να σε κάνει να ψοφάς από τα γέλια, αλλά από πίσω να καταγράφει με κάθε λεπτομέρεια πώς γελάς, με τι ακριβώς γελάς και πότε.
Πριν λίγες μέρες, λοιπόν, μου ξεφούρνισε πως σκέφτεται να αιτηθεί να δουλέψει σε εμάς για την επόμενη σεζόν και να εργάζεται στην άλλη επιχείρηση για συμπληρωματικό εισόδημα. Γιατί όχι, θα πει κάποιος. Δεν ξέρω τι ακριβώς έχει βάλει στον νου της, αλλά ξέρω με σιγουριά ότι αποσκοπεί κάπου. Σήμερα είχαμε μία έκτακτη σύσκεψη, ας την πω σύσκεψη, στη δουλειά, και ενώ είχε τελειώσει, παρέμεινε στον χώρο και στεκόταν μουλωχτά, παρατηρώντας μας. Δεν είχε λόγο να είναι εκεί και ο τρόπος που έβλεπε, δεν ήταν η φυσιολογική περιέργεια.
Όχι, δεν τα φαντάζομαι. Δυστυχώς πέφτω μέσα με τέτοιους ανθρώπους. Απλώς δεν ξέρω ποιος είναι ο απώτερος σκοπός της. Κι αυτά τα χάχανα και τα φιλικά χτυπήματα στην πλάτη, αρχίζουν να μη μου πολυαρέσουν...
Τέλος πάντων. Τα είπα και βγήκαν από μέσα μου.
Ας βγω λάθος!
Υγιαίνετε.
Τα καλά νέα είναι πως στη δουλειά τα πράγματα κυλάνε ήρεμα (μέχρι τώρα). Οι πισώπλατες μαχαιριές έγιναν πισώπλατες μπουνιές (δεν έχουμε αιματοκυλίσματα, δηλαδή), αν και ανα πάσα στιγμή μπορεί να επανέλθουμε στα προηγούμενα- επιλέγω, ωστόσο, να απολαμβάνω την παρούσα νηνεμία. Επιπλέον, τελευταία τη δουλειά δεν την μισώ τόσο πολύ και σε αυτό συμβάλλει η συμπεριφορά των προϊσταμένων, οι οποίοι έμαθα πως λένε ανέλπιστα καλά λόγια για μένα σε τρίτους. Κι αυτό μπορεί να αλλάξει αύριο, φυσικά, αλλά ζούμε το παρόν και αφήνουμε το μέλλον για όταν έρθει η ώρα του.
Τι με προβληματίζει, όμως... Κάθε μέρα πηγαινοέρχονται διάφοροι συνεργάτες στο κτήριο. Φέτος, ήρθε μία καινούρια, η οποία περνάει λίγες ώρες την ημέρα μαζί μας και μετά πηγαίνει σε άλλες εταιρείες. Από κοινούς γνωστούς είχα μάθει πως πρόκειται για ένα ύπουλο άτομο που καταγράφει κάθε κίνηση των γύρω της και αδίστακτα χρησιμοποιεί κάθε πληροφορία όχι μόνο προς όφελος της, αλλά και για να προκαλέσει ζημιά στους άλλους. Όσο περνάνε οι μέρες, επιβεβαιώνω ότι πράγματι πρόκειται για ένα ύπουλο άτομο, το οποίο μπορεί να σε κάνει να ψοφάς από τα γέλια, αλλά από πίσω να καταγράφει με κάθε λεπτομέρεια πώς γελάς, με τι ακριβώς γελάς και πότε.
Πριν λίγες μέρες, λοιπόν, μου ξεφούρνισε πως σκέφτεται να αιτηθεί να δουλέψει σε εμάς για την επόμενη σεζόν και να εργάζεται στην άλλη επιχείρηση για συμπληρωματικό εισόδημα. Γιατί όχι, θα πει κάποιος. Δεν ξέρω τι ακριβώς έχει βάλει στον νου της, αλλά ξέρω με σιγουριά ότι αποσκοπεί κάπου. Σήμερα είχαμε μία έκτακτη σύσκεψη, ας την πω σύσκεψη, στη δουλειά, και ενώ είχε τελειώσει, παρέμεινε στον χώρο και στεκόταν μουλωχτά, παρατηρώντας μας. Δεν είχε λόγο να είναι εκεί και ο τρόπος που έβλεπε, δεν ήταν η φυσιολογική περιέργεια.
Όχι, δεν τα φαντάζομαι. Δυστυχώς πέφτω μέσα με τέτοιους ανθρώπους. Απλώς δεν ξέρω ποιος είναι ο απώτερος σκοπός της. Κι αυτά τα χάχανα και τα φιλικά χτυπήματα στην πλάτη, αρχίζουν να μη μου πολυαρέσουν...
Τέλος πάντων. Τα είπα και βγήκαν από μέσα μου.
Ας βγω λάθος!
Υγιαίνετε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου