Βρε τι πάθαμε, ε;

Τις τελευταίες εβδομάδες έχω αρχίσει να πιστεύω πως έπαθα μάλλον σοβαρή ζημιά στον κόκκυγα με το πέσιμο τον Μάρτιο. Πονάω όταν κάθομαι έστω ένα μισάωρο, ακόμα κι όταν το κάθισμα είναι αναπαυτικό. Η ειρωνεία; Όταν τελειώσω τη γυμναστική μου στο ποδήλατο, πονάω αφάνταστα! Βρε τι πάθαμε.... Κανονικά θα έπρεπε να είχα ήδη πάει σε γιατρό, αλλά το σκέφτομαι. Ένα "καλό" που θα μπορούσε να βγει είναι να πάρω αναρρωτική για μερικές μέρες. "Καλό" επειδή αυτό θα σημαίνει ότι θα γλιτώσω από τη δουλειά, έστω για λίγο. Βέβαια, πλησιάζουν οι μέρες που θα κλείσει η σεζόν έτσι κι αλλιώς, επομένως... ας κάνω λίγη υπομονή.
*ενημέρωση: αυτό το γράφω τη μεθεπόμενη μέρα και είμαι ήδη πολύ καλύτερα. Πιάσιμο/ ψύξη ήταν και ξεθυμαίνει σιγά σιγά. Οεε οεεεεοοο

Σχετικά με την προηγούμενη ανάρτηση, Π\παρεξήγηση δεν επήλθε μεταξύ των παιδιών, ευτυχώς, και όλα βαίνουν ομαλώς για την ώρα. Βασικά, παραείναι ομαλά τα πράγματα και ανησυχώ. Συνήθισα στις αντιξοότητες και η νηνεμία μου φαίνεται ύποπτη πια. Βρε τι ξαναπάθαμε!

Το καλοκαιράκι φεύγει σιγά σιγά. Ημερολογιακά τουλάχιστον. Κλιματολογικά, παράπονο δεν έχουμε. Ο καιρός μας φέρθηκε αρκετά καλά στο μεγαλύτερο διάστημα. Ούτε παρατεταμένοι καύσωνες ούτε ατελείωτες νεροποντές. Βέβαια, ας πιάσουμε και 1η Σεπτέμβρη με το καλό, και τα ξαναλέμε...

Αυτά. Σχολάω σε λίγο και πρέπει να πάω γρήγορα σπίτι, να κάνω ποδήλατο και να ετοιμαστώ για ενδεχόμενη βραδινή εξοδούλα. Ναι, Τεταρτιάτικα. Μαζεύουμε από καλοκαιρινές βραδιές!