Σοβαρευτήκαμε, αχαχα

Δεν το ξέχασα καθόλου το μπλογκάκι μου. Ίσα ίσα που μπαίνω συχνά μέσα με την ορμή να γράψω κάτι, αλλά μόλις ανοίγω τη σελίδα, μου φεύγει η όρεξη. Κάτι με χαλάει στην εμφάνιση του. Η δεξιά μπάρα, συγκεκριμένα. Πρέπει να στρωθώ κάποια στιγμή να την φτιάξω. Είναι μέχρι να το πάρω απόφαση...

Κάθομαι και μετράω τις ώρες μέχρι να παραλάβω το καινούριο μου κινητό. Προτού με αποκαλέσετε ρηχή που γράφω για ένα τόσο συνηθισμένο θέμα, να σας προλάβω, ενημερώνοντας σας πως το τρέχον μου κινητό είναι και το πρώτο που αγόρασα, πριν πολλά χρόνια! Και το κρατούσα μέχρι τώρα περήφανα, διότι μου έκανε τις δουλειές μου άψογα. Τα τηλέφωνα μου τα είχα, τα σμσ μου εννοείται, τις φωτογραφίες και τα βίντεο, τα παιχνίδια μου, μέχρι και ίντερνετ και facebook! Αλλά το τελευταίο διάστημα το μαθουσαλάκι (κακά τα ψέματα) άρχισε να τα παίζει, οπότε πήρα τη μεγάλη απόφαση ότι ήρθε η ώρα να κοιτάξω την αλήθεια κατάματα και να βρω το νέο αίμα που θα το αντικαταστήσει. Το βρήκα λοιπόν στα μάτια ενός σαφώς μεγαλύτερου σε μέγεθος, και σαφώς smartphone, σε μία πολύ καλή τιμή και με χαρακτηριστικά που με καλύπτουν πλήρως (όσο τα διάβασα τουλάχιστον). Το τσέκαρα και στα μαγαζιά εδώ ώστε να μην πάρω γουρούνι στο σακί και χτες έκανα το βήμα με κομμένη την ανάσα και το παράγγειλα. Και μη ρωτήσετε γιατί δεν το πήρα από εδώ... Διαφορά +50 ευρώ στην τιμή. Για να μην πω για τα αξεσουάρ του που βρήκα online.... 23 ευρώ συνολικά από εκεί, 63 αν τα έπαιρνα από εδώ. Παλαιότερα θα έπαιρνα ένα ακριβότερο και με περισσότερο εκθαμβωτικές λειτουργίες, αλλά θες η ωριμότητα (α χα χα), θες οι οικονομικοί περιορισμοί, κινήθηκα σε λογικά (για εμένα) και σχετικά χαμηλά (για τους κινητο-κυνηγούς) επίπεδα. 

Η δουλειά τελείωσε και είμαι ανακουφισμένη. Κυκλοφορεί πολλή ανοησία και πολλή αερολογία στον κόσμο, το ξέρουμε όλοι, αλλά εκεί μέσα ήταν η επιτομή τους. Το ξέρετε το, στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος... Ακριβώς αυτό. Το καλό είναι ότι έφυγα αφήνοντας πολύ καλές εντυπώσεις, ακόμα και σε άτομα που ψάχνονται μανιωδώς να σε θάψουν. (Καλά, εννοείται πως με θάβουν, αλλά όχι τόσο βαθιά όσο θα ήθελαν, χε χε). Βέβαια τώρα πάλι ανεργία, αλλά νομίζω πως δε θα κρατήσει για πολύ...

Αυτά προς το παρόν.